Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

Θυελλώδεις βόρειοι και βορειοανατολικοί άνεμοι έπνευσαν στο Αιγαίο. Απαγορευτικό απόπλου. Είχε καιρό, που λένε. Μόλις χτες έφυγε το πρώτο βαπόρι για τη Ραφήνα… Ο Νίκος με τη Μαρίνα μπόρεσαν και επέστρεψαν στην Αθήνα. Και η Σελίν μαζί, που θα έπρεπε να προλάβει την πτήση της για το Παρίσι… Η Τούλα τα κατάφερε γιατί άφησε το χωριό το Σάββατο. Χαμός σου λέω. 

Ο Λουδοβίκος είπε, μαζί με τις ευχές για το νέο χρόνο, πως δεν έχει ξαναδεί τέτοιον αέρα. Στο τέλος, του ξήλωσε τον ηλιακό θερμοσίφωνα και τον πέταξε μακριά… Του Ζακ του γκρέμισε την πέργκολα (μου έστειλε φωτό ο Νίκος). Στις ειδήσεις είπαν πως οι μεγαλύτερες ριπές ανέμου καταγράφηκαν στο Πόρτο. Δεύτερες σε δύναμη σε ολόκληρη τη χώρα: 100 χιλιόμετρα την ώρα! Αέρας τρελός σου λέω, Βολακίτης, που έλεγε κι η γιαγιά! 

Οι πόρτες έκλεισαν για τα καλά, ο Ρόκος άναψε το τζάκι και ο Γιακουμής κοίταζε τα σπασμένα κλαδιά στο Κορνάρι και κούναγε το κεφάλι του… Αέρας. Αέρας πολύς.

Σας ευχόμαστε μια ζεστή, ευτυχισμένη, δημιουργική χρονιά.

Ας βρει ο καθένας μας την ειρήνη με τον εαυτό του και με όλους τους άλλους...

Η ομάδα του volax.gr

Η ομάδα του volax.gr σας εύχεται Καλά Χριστούγεννα.

Υγεία, αγάπη και πολλές μικρές ευτυχισμένες στιγμές, σε όλους μας...

ντον Γιώργης Φυρίγος

Ο 84χρονος Γεώργιος Δεληγιάννης, σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, έγραψε κάποια πράγματα για τον ντον Γιώργη Φυρίγο: «[…] Ο αείμνηστος καθολικός ιερέας ήτο ένας ιδιαίτερα χαρισματικός άνθρωπος! Εκτός από το μέγιστο ύψος των γνώσεών του σε ποικίλα θέματα, πέραν των θρησκευτικών, ήτο μια ζωντανή εγκυκλοπαίδεια!! Πέραν όμως αυτού, είχε θαυμάσιο χιούμορ. Ήτο δε εξαίρετος φίλος με τον αείμνηστο πατέρα μου και σας λέω περιστατικά, όπως λέμε, από πρώτο χέρι. συνέχεια...

Υπότιτλος: Το Μαρκάκι και ο αδελφός του ο Γιάννης ο Ταζέλος στη βεράντα του σπιτιού τους, καλοκαίρι του 1978.
Soundtrack: (το ψάχνω και επανέρχομαι) συνέχεια...

—Το χωριό ήταν όλοι φτωχοί, τρεις ξεχώριζαν με ζώα και χωράφια: Πρώτος ο Νταμιάνος, μετά ο γερο-Πιπέρης και μετά ο παππούς. Οι άλλοι φτωχοί. Δεν είχαν και τίποτα. Και οι άλλοι φτωχικά δηλαδή ζούσανε, αλλά είχανε ζώα και χωράφια, μπορούσαν να κάνουν τα κουμάντα τους… συνέχεια...

Βωλάξ 1978
Βωλάξ 1978

Τα ρούχα ήταν τόσο λίγα, μπορεί και λιγότερα από αυτά που φορούσε κάποιος πάνω του εκείνη τη στιγμή… Παπούτσια, οι μεγάλοι ένα ζευγάρι, οι μικροί ξυπόλητοι. Κάποτε δεν υπήρχαν ντουλάπες. Δεν χρειαζόταν! Υπήρχε ένα μπαούλο. Γερό, σκαλισμένο μπροστά και πάνω, αλλά αυτό μόνο. Εκεί μέσα έβαζες τα πάντα… Κι όταν ήρθαν οι ντουλάπες —κάπως αργά στο χωριό—, ο σκώρος είχε φάει τα ρούχα και το σαράκι τα μπαούλα… Ήμουν μικρός, αλλά όταν φτιάχτηκε η ξύλινη ιματιοθήκη για τα άμφια του παππά, πήγε όλο το χωριό να τη δει —σαν τα αρχαία στα μουσεία…

Όταν ήρθε η ώρα, πετάχτηκαν τα μπαούλα, κάποια ξύλα τα έβαλαν στα λιβάδια για να κλείσουν τις τρύπες και να μην περνάνε τα ζώα, κάποια άλλα, όπως αυτό, το έκοψαν στη μέση και τα έκαναν πόρτα για τη βεράντα… Μια τέτοια σκαλιστή σανίδα μπαούλου έχει και στο μουσείο, στο βάθος, απέναντι. Ήταν από το Μαρκάκι. Στο ξύλο αυτό ακούμπαγε σχιστές πέτρες για χτίσιμο…

Φωτογραφία: Giovanni Baston

Βωλάξ 1978

Να κι ο δρόμος προς το Πηγάδι, με τη μεγάλη φραγκοσυκιά. Τι ωραία που δείχνει.

Και αυτή η σωλήνα έβγαζε τα νερά της νέας κουζίνας που είχε τότε η κυρα-Μαρία η Πιπέραινα...

Φωτογραφία: Giovanni Baston

Βωλάξ 1978

Τα κρεμμύδια τα άπλωναν στο δώμα για να φύγει η υγρασία. Αν μείνει βρεγμένο το εξωτερικό φλούδι, μαλακώνει και σαπίζει από μέσα. Από την άλλη δεν ξέρω αν είχαν χώρο να τα βάλουν μέσα. Όλα στο δώμα! Κάποτε, στη ταράτσα του Άγγελου, φύτρωσαν κρεμμύδια. Μπήκε φαίνεται το κοκκάρι (= βολβός) σε κάποια χαραμάδα —το δώμα ήταν με χώμα πατημένο με κύλιντρο, για να κλείσουν οι τρύπες το Φθινόπωρο. Το χώμα συγκρατούσε τα κρεμμύδια γιατί ο βοριάς θα τα πέταγε κάτω. Με τις βροχές, βγήκε το φυτό. Λέει η Ζωζεφίνα, πήγαινε ρε Άγγελε να ρίξεις μια ματιά, ξεχάσαμε επάνω τίποτα. Βρήκε την ταράτσα μια άσπρη κρεμμυδιά. συνέχεια...