Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!
Τοπικό συμβούλιο Φαλατάδου

Σας παραθέτουμε την ανακοίνωση που λάβαμε από το τοπικό συμβούλιο του Φαλατάδου.
Μόλις μπήκε ο Ιούνιος και τα πρώτα προβλήματα με το νερό έχουν εμφανιστεί.
Ελπίζουμε να μην μείνει πάλι το χωριό χωρίς νερό, και ζητάμε την βοήθεια όλων για αυτό.

Οι ενέργειες αγοράς πόσιμου νερού

Τεράστιες είναι οι ανάγκες τόσο σε επίπεδο ύδρευσης όσο και άρδευσης στις Kυκλάδες, το καλοκαίρι. Kάθε τέτοια εποχή αντιμετωπίζονται σοβαρά προβλήματα έλλειψης νερού, που άλλοτε οφείλονται στην απουσία υποδομών, άλλοτε στην κατάχρηση του ύδατος και άλλοτε σε δυσαναλογία παρεχόμενων ποσοτήτων νερού και αναγκών.

Mε αυτό ως δεδομένο, αλλά με κύρια αφορμή την εύρεση ενός παλαιού συμβολαίου αγοράς νερού που ανακάλυψε ο Nίκος, πιάσαμε μια μικρή συζήτηση μεταξύ μας. Στο τέλος του υποσχέθηκα πως θα κοίταζα τις σημειώσεις μου επί του θέματος και θα επανερχόμουν με όλα τα στοιχεία. Ας τα δούμε μαζί: συνέχεια...

Εδώ και αρκετά χρόνια το σώμα της Μαρίας μάζευε. Κύρτωνε για τα καλά. Πιθανώς με πολύ κόπο μπορούσε να κοιτάξει τον ουρανό, αλλά δεν την ένοιαζε. Όσο ήταν μικρούλα στο σώμα, τόσο ήταν μεγάλη στην καρδιά. Την τελευταία φορά που την είδα —περιποιόταν τις γλάστρες της— έφτανε σε ύψος ένα 14χρονο παιδί. Έβλεπα πως κάθε χρόνο μίκραινε κι άλλο· γινόταν δώδεκα χρονών, έντεκα, πιτσιρίκι, ένας άλλος Μπέντζαμιν Μπάτον. Ίσως έφτανε το ύψος που είχα εγώ όταν για πρώτη φορά την απάντησα στο χωριό. Δεν έμαθα. Κατέβηκε στη Χώρα, να την φροντίζουν οι κόρες της και οι δικοί της. Πριν λίγες μέρες το σώμα της μίκρυνε τόσο που λέγεται πως θα μπορούσε να χωρέσει σε μια μεγάλη αγκαλιά.

Η αγκαλιά αυτή της δόθηκε απλόχερα από την συνονόματη Ουράνια Μητέρα.

 

Είναι δύσκολο να δεχτείς ότι από την μια μέρα στην άλλη, άνθρωπος με τον οποίο έζησες δίπλα του για μεγάλο χρονικό διάστημα, ή που τον θυμάσαι από τα παιδικά σου χρόνια, έφυγε από την ζωή. Ότι πλέον αυτός ο άνθρωπος δεν υπάρχει και το μόνο που έχεις για να τον κρατάς ζωντανό είναι λίγες φωτογραφίες και πολλές -ευτυχώς πολλές- αναμνήσεις… 

Σήμερα 9 Μαΐου, έφυγε από τη ζωή η κυρα-Μαρία η Πιπέρενα. Έφυγε, αλλά στις καρδιές μας δεν απεβίωσε: Πεθαίνει μόνο αυτός που δεν αφήνει τίποτα πίσω του. Και είπαμε, η μικρόσωμη κυρα-Μαρία μας γέμιζε εδώ και δεκαετίες με τρυφερές αναμνήσεις...

Τα συλληπητήριά μας στους συγγενείς και τους οικείους της. Σε αυτούς τους "οικείους" ας βάλει κι εμάς μαζί. Οπωσδήποτε! Και εμείς δικοί της άνθρωποι είμαστε, όλο το χωριό δηλαδή, σάμπως είμαστε πολλοί...

Αγαπημένη μας Μαρία δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ!
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει.

Ο Απόστολος Μωραΐτης είναι ο πρώτος ιστοριοδίφης που, από προφορικές διηγήσεις των κατοίκων της Βωλάξ, μας μεταφέρει τον μύθο της Kαμμένης Πλάκας: «Στην εποχή της τουρκικής κυριαρχίας και στην είδηση ότι θα έρχονταν στο χωριό εισπράκτορες για την είσπραξη των φόρων, µε δεδομένη την αδυναμία των Βωλαξιανών να πληρώσουν, όλοι οι χωριανοί αποφάσισαν να κρυφτούν κάπου και διάλεξαν ως κρυσφύγετο την Παναγία Καλαμάν. Σε λίγο, οι τρομοκρατηµένοι Βωλαξιανοί, είχαν την αίσθηση ότι οι βάτοι, οι βελανιδιές και οι καλαμιές μπροστά και γύρω από την εκκλησία άρχισαν να μεγαλώνουν συνεχώς μέχρι που έκρυψαν την εκκλησία από τους φοροεισπράκτορες» [βλ. «Δήμος Σωσθενίου Tήνου: Περιοχή κοινοτήτων Στενής-Φαλατάδου - Oδοιπορικό μέσα στο χρόνο», Aθήνα 1994]

Ο Μωραΐτης αναφέρεται στο tapu resmi, έναν φεουδαρχικό φόρο εγγραφής που καταβαλλόταν από τους ιδιοκτήτες γης στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και που προέκυψε κατά την κατάρρευση, θα λέγαμε, του Στρατιωτικού Συστήματος των Οθωμανών. συνέχεια...

Λεπτομέρεια της νεογέννητης Παναγίας από την λαϊκή εικόνα «Το Γενέσιον της Θεοτόκου» (Kαλαμάν)

–Kαι γιατρό πως βρίσκατε εκείνα τα χρόνια; Πως τον ενημερώνατε να έρθει; Aς πούμε, αν κάποιου το παιδί ήταν βαριά άρρωστο και κινδύνευε να πεθάνει...

–Δημήτρη μου, εμείς τότες δεν είχαμε γιατρούς και τέτοια. Πήγαινε ο άλλος στην εκκλησιά και έκανε τον σταυρό του, έκλεινε την πόρτα, γύρναγε σπίτι του. Aυτό ήταν. Tράβαγε στ' Kαλαμάν, έσκυβε και φύλαγε την εικόνα. Πιστεύαμε. Έλεγε, Παναγιά λυπήσου με, κάνε το παιδί μου καλά. Δεν υπήρχαν άλλα γιατρικά... 

–Kαι αυτό αρκούσε;

–[Γελάει] Nα, εδώ είμαστε και συ και γω και τα λέμε! 

Aπόσπασμα από συνέντευξη με τον μπαρμπα-Aλέκο Φυρίγο (Aύγουστος 2016), εξ αφορμής των προβλημάτων υγείας που περνάει αυτή την περίοδο...

Τα αποτελέσματα της λαχειοφόρου αγοράς που πραγματοποιήθηκε στην μαράντα της Καλαμάν, βρίσκονται εδώ.

Για πιο εύκολη αναζήτηση, δείτε την στήλη με τους αριθμούς των λαχνών που κερδίζουν.

Χρόνια Πολλά με υγεία, αγάπη και ειρήνη σε όλους.

Ευχαριστούμε τα καταστήματα και τους φίλους του συλλόγου για τις προσφορές τους.
Σας ευχαριστούμε όλους για την παρουσία και την υποστήριξή σας.
Ευχαριστούμε όλους αυτούς που κόπιασαν για να γίνει το πανηγύρι.
Και του χρόνου.

Καλή Ανάσταση, με υγεία, αγάπη και ειρήνη σε όλους...

"Γλυκές ψυχές που ζείτε τώρα μες στο φως
Στου παραδείσου το πανέμορφο περβόλι
Γιατί σας κλαίμε, δε γνωρίζω δυστυχώς
Αφού αντάμωση γλυκιά θα κάνουμ' όλοι."

Ρόζα Φυρίγου-Καταρτζή
Από το ποίημα: Λευκές ψυχές (2 Νοέμβρη).

Η Εξόδιος ακολουθία
θα γίνει από το Νεκροταφείο
της Γλυφάδας (Άγιος Γεώργιος) την Πέμπτη 1/03/2018, στις 11:30.
 

Καλό ταξίδι Ρόζα, καλό Παράδεισο.

 

 

Κοίτα παιδιά το χωριό...

Παρασκευή 9 Φεβρουαρίου 2018.

Πόσο σημαντική μπορεί να είναι μία ημέρα στην ζωή μας;

Για την Θάλεια και τον Ιωσήφ σίγουρα αυτή είναι η σημαντικότερη (προς το πρόν ευχόμαστε).

Γεννήθηκε το κοριτσάκι τους, η μικρότερη κάτοικος του χωριού μας.

Εμείς ευχόμαστε στην μικρή μας να είναι γερή και καλότυχη.

Στην Θάλεια και τον Ιωσήφ να είναι πάντα δυνατοί και να την καμαρώνουν.

Στις γιαγιάδες και τους παππούδες να τους ζήσει.