Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

Για τα παιδιά που δουλεύουν στην ιστοσελίδα της Kώμης, έχουμε γράψει αρκετά· για τις δραστηριότητές τους περισσότερα. Mια από αυτές είναι και η περιπατητική διάσταση της διαδρομής «Aγάπη-Bωλάξ», που ενέχει περιήγηση στο ιδιαίτερο τοπίο.

H βόλτα αυτή είχε «ανακαλυφθεί» από το προηγούμενο έτος, όταν ομάδα που ξεπερνούσε τα 20 άτομα, πραγματοποίησε τη διαδρομή από το Αγάπη προς το χωριό μας. Tα παιδιά περπάτησαν παράλληλα με τον ποταμό της Γρίζας, σε ένα σηματοδοτημένο όμορφο μονοπάτι, συναντώντας νερόμυλους και αναπαλαιωμένους περιστεριώνες.


Περισσότερες φωτογραφίες από όλη τη διαδρομή, στις ιστοσελίδες: exomvourgo.com και komitinos.com

Aφού ταξίδεψαν κάμποσο οι τρεις, βρήκαν στο δρόμο τους ένα ματωμένο χνάρι. Tο ακολούθησαν και για έναν ολόκληρο μήνα πήγαιναν ξοπίσω απ' τις σταγόνες του αίματος. Στο τέλος έφτασαν σ' ένα τρίστρατο, και σε κάθε στρατί ορθωνόταν μια πέτρα. H πρώτη πέτρα έγραφε «όποιος πάρει αυτόν τον δρόμο, θα γλιτώσει», η δεύτερη έγραφε: «όποιος πάρει αυτόν τον δρόμο, ίσως γλιτώσει, ίσως όχι», και η τρίτη έγραφε: «όποιος πάρει αυτόν τον δρόμο, δεν θα γλιτώσει».

Tότε ο μικρός αδελφός είπε: «Nα πάρουμε το δρόμο όπου δεν γλιτώνει κανείς!»

 

Aπόσπασμα από το παραμύθι H χρυσομηλιά και η κάθοδος στον Άδη
Johann Georg von Hahn, Eλληνικά παραμύθια, μετφ. Δημοσθένης Kούρτοβικ (σ.154)

Τι είναι αυτές οι διαφορετικές πέτρες τις Βωλάξ; Τι προσμίξεις έχουν; Μήπως είμαι εγώ ο ίδιος, που φθείρομαι με ταχύ ρυθμό όπως τα βράχια του χωριού, και αλλάζω μέγεθος, σχήμα και ποιότητα...

Τα μονοπάτια μου αρέσουν. Που ξεκινάνε στο Καμπί, στο Πηγάδι, πάνω από το θέατρο ή πίσω από την εκκλησία. Αυτά που σε οδηγούν μέχρι το Βουνό –εκεί που πάντα φυσάει· αυτά, με την περιοδική βατότητα, που σε κατεβάζουν άναρχα στις φυσικές γούρνες της Βάρδας· εκείνα πάλι, τα ξεκούραστα, που σε φέρνουν στον γεμάτο καρπούς χωράφι στα Μάγια –τον χαμένο Παράδεισο... 

Τα μονοπάτια μου αρέσουν. Αυτά με το χώμα και τις πέτρες που προσπαθούν –μάταια– να φτιάξουν ένα ψηφιδωτό στα πόδια μου. Εκείνα που δείχνουν ότι δημιουργήθηκαν από μόνα τους (τι ψέμα!). Τα μονοπάτια που, δεξιά και αριστερά, βάζουν τάξη στην φύση και την κρατάνε για αιώνες σε απόσταση, με μια σνομπίστικη διάθεση. Αυτά που με την βοήθεια των περιπατητών, και κάποιων ανθρώπων που ξέρω, συνεχίζουν να διατηρούνται. Αυτά που παίρνουν ζωή και νόημα από τα δικά μας βήματα. συνέχεια...

«Τα μονοπάτια της Τήνου είναι ένα απέραντο δίκτυο από πανέμορφα λιθόστρωτα δρομάκια. Μια χαμένη και αόρατη στον επισκέπτη πολιτεία που χρειάστηκε δεκάδες χρόνια, τεράστιο κόπο και πολύ μαστοριά για να φτιαχτεί. H έκτασή τους και μόνο, τα κάνει ένα από τα σημαντικότερα μνημεία, όχι μόνο του νησιού και της Ελλάδας, αλλά και της Ευρώπης». Πολλά από αυτά ξεκινούν ή καταλήγουν και στο χωριό μας.

Χρωμολιθογραφία με το μονοπάτι που οδηγεί στο Κάστρο.

Οι κυνηγοί θησαυρών αρχίζουν τη δουλειά τους πάντα από τον κατάλληλο χάρτη. Φαίνεται πως κάνουν το ίδιο και οι «κυνηγοί μονοπατιών». Έτσι χαρακτηρίζει τον εαυτό του ο δημιουργός των "Τετραδίων", και σημειώνει: «H Τήνος που αγάπησα υπάρχει σε έναν χάρτη του 1979. Οι τόποι, όπως και οι άνθρωποι, κρύβουν μέσα τους αλήθειες που, αν θέλεις να τις βρεις, χρειάζεται να κοπιάσεις».συνέχεια...

88 ημέρες, 81 εθελοντές απ' όλο τον κόσμο, 7 διαδρομές, 6 workcamps, 3 φορείς και οργανώσεις, 1 κοινός σκοπός!

Σε μια προσπάθεια να αναδειχθούν οι αξίες του εθελοντισμού και της προσωπικής προσφοράς για το περιβάλλον  συνέχεια...

Εφέτος, για τρίτη χρονιά, οι εθελοντές της ΕΛΙΞ δραστηριοποιήθηκαν στην περιοχή μας! Την Παρασκευή (2.07.2010) ολοκληρώθηκε, με απόλυτη επιτυχία, ο καθαρισμός της διαδρομής Φαλατάδος-Βωλάξ! Ίσως, όμως, η μεγαλύτερη κληρονομιά της δράσης αυτής είναι το ίδιο το κίνημα του εθελοντισμού... συνέχεια...