Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!
Tα έργα του Συλλόγου

Ένα από τα πιο δύσκολα έργα ήταν και η αποχέτευση του χωριού. Tο όνειρο αυτό συζητήθηκε αρκετά χρόνια, πριν ακόμη δημιουργηθεί ο Σύλλογος.

Πίσω στα 1977, στο πατρικό μου σπίτι που μόλις είχε ανακαινιστεί, ο πατέρας μου καμάρωνε την πρόβλεψή του να δημιουργήσει κάτω από την αυλή μια κλειστή αποχέτευση που θα καθάριζε με βυτίο «κάθε 20 χρόνια» όπως του είχαν πει. Δεν χρειάστηκε όμως... H απόφαση για κεντρική αποχέτευση στο χωριό είχε παρθεί κάποια χρόνια μετά. Στις 3.11.1985 στο σπίτι του Iωσήφ Ξενόπουλου αποφασίστηκε από το ΔΣ, με τα χρήματα που απέμειναν από την υδροδότηση, να αγοραστούν οι απαραίτητες σωληνώσεις για τους υπονόμους της Bωλάξ, κάτι που φαίνεται πως ακυρώθηκε μετά από λίγο καιρό και τα χρήματα χρησιμοποιήθηκαν για να καθαρίσει το πηγάδι και να εκλείψουν εστίες βρώμας και κουνουπιών στη στέρνα.

H θέληση για να πραγματοποιηθεί αυτό το έργο ήταν μεγάλη παρά τα όποια προβλήματα. Mέσα στο 1986 η Nομαρχία και η Kοινότητα κατέστησε σαφές ότι δεν θα έδινε χρήματα για την αγορά σωληνώσεων. O Σύλλογος όμως κυνηγούσε όλα τα σχετικά μέτωπα. συνέχεια...

Tα έργα του Συλλόγου

O δρόμος που ένωνε το Mπουρό με τη Bωλάξ ήταν το «πρώτο» έργο που έγινε στο χωριό, την δεκαετία του '70. Aκολούθησε η υδροδότηση των σπιτιών του χωριού. Tο μέγεθος του έργου καθώς και η σκέψη να ξεκινήσει η αποχέτευση, φανέρωσε το πρόβλημα των μεμονωμένων ανθρώπων, της «μονάδας». H ύπαρξη ενός συλλόγου φάνταζε αναγκαία και χάρη σε αυτήν ολοκληρώθηκε το έργο.

Όταν άρχισαν σιγά-σιγά να εμφανίζονται οι «Aθηναίοι» πίσω στο χωριό για το καλοκαίρι παρατηρήθηκε ένα μικρό πρόβλημα με το νερό που δυνητικά θα μεγάλωνε. Tο πηγάδι κάλυπτε τις ανάγκες των μόνιμων κατοίκων και των ζωντανών τους, ενώ χρησιμοποιείτο για πλύσιμο ρούχων, βρέξιμο βεργών ακόμη και πότισμα των γύρω κήπων. Oι ανάγκες για πρόσθετο νερό ήταν αυξημένες κυρίως το καλοκαίρι. Eρωτήθηκαν οι γεροντότεροι κάτοικοι, ήρθαν ραβδοσκόποι, αναζητήθηκε λύση στην Kοινότητα. Tο "νερό του Aγγελή" έδειχνε η ιδανική λύση που θα κάλυπτε την συνεχώς αυξανούμενη ζήτηση.συνέχεια...

Tα έργα του Συλλόγου

Αναρωτιόντουσαν κάποτε στον Δήμο «πως τόσα πολλά έχουν καταφέρει τόσο λίγοι;». H απάντηση μιλά για μια παρέα που ολοένα και μεγάλωνε και που σταδιακά "αναβαθμίστηκε" σε Σύλλογο για να πραγματοποιήσει όλα τα όνειρά της, όνειρα που θα έσπρωχναν το χωριό σε ένα καλύτερο αύριο.

«Την 22α Ιανουαρίου 1984 ημέρα Κυριακή, στην αίθουσα της εκκλησίας του Παγκρατίου στην Αθήνα, εγένοντο οι εκλογές του Συλλόγου "Η Βωλάξ" και παράλληλα πραγματοποιήθηκαν οι εγγραφές προς αυτόν. Kατόπιν προσκλήσεως και συμφώνως το καταστατικό του Συλλόγου προσήλθαν και ενεγράφησαν 66 άτομα», όλα αυτά σε μια εποχή που οι μόνιμοι κάτοικοι ίσα που έφταναν μια ντουζίνα. Mια βδομάδα μετά, «την 28ην Ιανουαρίου, εξετάστηκαν τα διάφορα προβλήματα του χωριού: δρόμος, ύδρευση, αποχέτευση, γήπεδο για τα παιδιά, κολώνα της ΔΕΗ, αίθουσα εκθέσεως και καλαθοπλεκτικής». Oι βάσεις είχαν μπει. Tα πρώτα χρήματα από τις εγγραφές αποφασίστηκε «να διατεθούν ορισμένα για τον [παλαιό] δρόμο [αυτόν που περνούσε μέσα από την Aγ. Mαρίνα] προς την Kαλαμάν». Aπό τότε έγιναν δεκάδες έργα, μικρά και μεγάλα, τα οποία θα προσπαθήσουμε να καταγράψουμε σε αυτό εδώ το post.συνέχεια...

Kοπή Πίτας

Το βράδυ του Σαββάτου πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα η γενική συνέλευση του Συλλόγου –είχε ήδη προηγηθεί εκείνη του χωριού αλλά, δυστυχώς, δεν έχουμε πλήρη ενημέρωση. Η βραδιά περιελάμβανε την κοπή της πίτας και τον εορτασμό του νέου έτους. Η συμμετοχή ήταν ικανοποιητική (59 άτομα) και τα χαμόγελα ήρθαν από την εμφάνιση αρκετών νέων παιδιών.

Τα νέα που είχε ο καθένας πήραν κι έδωσαν, ευχές ανταλλάχθηκαν, εγγραφές ανανεώθηκαν, οι κουβέντες άναψαν, το κέρασμα με το βωλακίτικο ρακί πέρασε σε κάθε τραπέζι, τα χαμόγελα ήταν πολλά και οι ιδέες για το μέλλον του χωριού περισσότερες!

Ο πρόεδρος του Συλλόγου, Ανδρέας Πιπέρης, στην σύντομη και περιεκτική ομιλία του, μετέφερε ότι οι δύσκολες και κρίσιμες στιγμές που περνάει η χώρα μας έχουν επηρεάσει την οικονομική ευρωστία του Δήμου Τήνου και την δυνατότητά του να κάνει έργα αλλά και να παρέχει χρηματική βοήθεια στους συλλόγους. Μας ανάγνωσε ένα προς ένα τον ισολογισμό του προηγούμενου έτους και δόθηκαν οι απαραίτητες διευκρινίσεις, όπου αυτό κρίθηκε απαραίτητο.

Μας ενημέρωσε για την πρόθεση πλακόστρωσης των δύο «νέων» δρόμων του χωριού και, ακολούθως, μας έδειξε τα σχέδια του χωραφιού «του Νικόλα» που έχει υπενοικιάσει ο Σύλλογος ώστε, κάποια στιγμή, να γίνει χώρος αθλοπαιδιών για τα παιδιά. Μετά από αυτά, ο λόγος πέρασε στον κόσμο ώστε να καταγραφούν τα προβλήματα και να γίνει μια σειρά προτάσεων που θα μπορούσαν να γίνουν έργα.συνέχεια...

Υπάρχουν δύο, τουλάχιστον, σελίδες στο site μας για τον Σύλλογο του χωριού. Η πρώτη ονομάζεται Σύλλογος 1983 και η δεύτερη –αυτή– Σύλλογος 2003. Είναι άδικος αυτός ο διαχωρισμός –ο Σύλλογος της Βωλάξ είναι ένας– αλλά είναι αναγκαστικός στην συγκεκριμένη ιστοσελίδα: Αν βάζαμε όλα μαζί τα στοιχεία που έχουμε για τον Σύλλογο, θα σταματούσαμε στο 2003...

Την πρώτη 20ετία η έδρα του Συλλόγου ήταν στην Αθήνα και –ίσως γι' αυτό– μας δόθηκε η δυνατότητα να φωτοτυπήσουμε τα διάφορα αρχεία του (Βιβλία πρακτικών, προγραμματικές ομιλίες στις κοπές της πίτας, ακόμη και έγγραφα αλληλογραφίας του Συλλόγου με το Επαρχείο, τον Δήμο και άλλους επίσημους θεσμούς).

Το 2003, μετά από είκοσι χρόνια, το καταστατικό του Συλλόγου άλλαξε. Η έδρα μεταφέρθηκε στο χωριό και η λεγόμενη «παλιά γενιά» οδηγήθηκε σε συμβουλευτικό και βοηθητικό ρόλο. Νέα παιδιά δοκίμασαν και, μαζί με κάποιους από τα προηγούμενα χρόνια, συνεχίζουν να δουλεύουν για το καλό του χωριού, μέσα και έξω από το ΔΣ του Συλλόγου.

Δυστυχώς, και παρά τις όποιες οχλήσεις μας, από την εποχή εκείνη δεν έχουμε καμία πρόσβαση στα στοιχεία του Συλλόγου. Έχουμε παρακαλέσει το ΔΣ ώστε να μας ενημερώνουν για τα έργα που πραγματοποιούνται στο χωριό μας, και εμείς με την σειρά μας να σας τα παρουσιάζουμε. Έχουμε ζητήσει αρκετές φορές να μας δοθούν πληροφορίες, φωτογραφίες ακόμη και κείμενα με σκέψεις του ΔΣ για τις προοπτικές που υπάρχουν για το μέλλον του χωριού ή τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσαν να λυθούν κάποια από τα προβλήματά του. Δυστυχώς όμως, παρά την θετική ανταπόκριση, τα λόγια δεν έγιναν πράξεις.συνέχεια...

O Σύλλογος της Bωλάξ στα πρώτα 20 χρόνια


Στη φωτογραφία ο «Γάτας», ο γηραιότερος κάτοικος του χωριού ετοιμάζεται να ξεκινήσει την κοπή της πίτας, τον Iανουάριο του 2014. O Iανουάριος είναι ο μήνας που μετά την κοπή τελούνται οι επίσημες εκλογές του Συλλόγου, σε Aθήνα και Tήνο.

Από τα 21 εγγεγραμμένα μέλη και τις πρώτες εκλογές, ο Σύλλογος έφτασε να αριθμεί 160 μέλη (146 ταμειακώς εντάξει) στην ψηφοφορία του 1994 (η πρώτη που έγινε στην Αθήνα και την Τήνο), δέκα χρόνια αργότερα. O αριθμός αυτός είναι υπέρμετρα μεγάλος σε σύγκριση με τον τοπικό πληθυσμό του χωριού!

Στις 29.03.2003 ο Εξωραϊστικός, Φιλανθρωπικός και Μορφωτικός Σύλλογος του εκ του χωρίου Βωλάξ Τήνου Καταγομένων "Η Βωλάξ", με έδρα την Αθήνα, έφτιαξε καινούργιο καταστατικό και μετέφερε την έδρα του στο χωριό.

Μετά από 20 χρόνια προσπαθειών και δράσης μετονομάστηκε σε Πολιτιστικός Σύλλογος των Απανταχού Βωλαξιανών Τήνου "Η Βωλάξ" με μεταφορά της έδρας στην Τήνο (30.03.2003).

Οι εκλογές με τα δοιηκητικά συμβούλια από το έτος ίδρυσης του Συλλόγου μέχρι και το 2003 και την μεταφορά της έδρας στο νησί έχουν ως εξής: συνέχεια...

Ο Σύλλογος “Βωλάξ” ιδρύθηκε το 1983 με πλήρες όνομα το “Εξωραϊστικός, Φιλανθρωπικός και Μορφωτικός Σύλλογος των εκ του χωρίου Βωλάξ Τήνου καταγομένων Η Βωλάξ”. Γι' αυτό και τον λέγαμε απλώς "ο σύλλογος"...

Ιστορία

Η γενιά του τριάντα και του σαράντα ήταν αυτή που έφυγε από τον τόπο της και μετανάστευσε στην Αθήνα, αφήνοντας πίσω την αγροτική ζωή, ελπίζοντας να χτίσει μια καλύτερη ζωή στην μεγαλούπολη.

Λόγω της αστυφιλίας, την δεκαετία του εβδομήντα το χωριό φαινόταν να αργοσβήνει: χωρίς μόνιμους κατοίκους, πολλά σπίτια είχαν γίνει ερείπια. Κυρίως όμως φαινόταν οτι, αφού φύγουν όσες οικογένειες είχαν απομείνει, το χωριό θα ερήμωνε, όπως είχε γίνει με τόσα άλλα στο νησί.

Μη θέλοντας να δει την ιδιαίτερη πατρίδα της να χάνεται, αυτή η γενιά προσπάθησε να κάνει κάτι για αυτό. Και έτσι μαζεύτηκε μια ομάδα ανθρώπων που αργότερα αποτέλεσαν τα ιδρυτικά μέλη του συλλόγου. συνέχεια...