Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

Το χωριό ανάμεσα στα βουνά και τις πέτρες. Ανάμεσα στη γη και τον ουρανό. Ξαπλώστε στα ζεστά βράχια. Κοιτάξτε μέσα από τα κλαδιά των δέντρων. Αναρριχηθείτε στον γαλάζιο ουρανό! Κάθε wallpaper είναι από άλλη εποχή, από άλλη ώρα, από άλλη μεριά του χωριού. Όλα βλέπουν ουρανό. Αφεθείτε!

«Όλα τα πουλιά πετάξαν και φύγαν
Ένα μοναχικό σύννεφο επιπλέει ήρεμο
Εμείς, ποτέ δεν κουραστήκαμε να κοιτάμε ο ένας τον άλλο
Το βουνό και 'γω, μόνο».

Ο Λι Μπάι ήταν ένας από τους σπουδαιότερους ποιητές στην ιστορία της κινεζικής λογοτεχνίας. Ο θρύλος λέει ότι πνίγηκε όταν, μεθυσμένος στη βάρκα του, επιχείρησε να πιάσει τον αντικατοπτρισμό του φεγγαριού στο νερό.

 

Κρυμμένος στο δώμα της Αγ. Μαρίνας



 

Στο Άπλωμα, αμίλητοι και πρωί
(Είναι δυνατόν;)




 

Στα τραπέζια της Καλαμάν
διψασμένοι




 

Back to the Future:
«Λευκό Όρος» ή «Όρος της Ξάπλας»

 

 

Σαβαγιάννη, στο μεγάλο βράχο
To χωριό ξυπνάει

 

 

 

Το σημείο του ακίνητου χρόνου

 

 

Για την μεταφορά: dvidos, 7_2015

Ξεκινάει και επίσημα το καλοκαίρι...

Kαλημέρα σε όλους!

φιλόξενο χωριό
 
Χριστός Ανέστη,
όλη η πλάση γιορτάζει, η χαρά απλώνεται σε κάθε γωνία της γης.
Στην Καλαμάν ο κόσμος συγκεντρώθηκε να Αναστήσει και να συμμετάσχει στο τραπέζι της Αγάπης.
Μια πρώτη γεύση από την Μαράντα της Καλαμάν, σε λίγες μέρες θα επανέλθουμε με περισσότερες εικόνες και βίντεο.
Χρόνια Πολλά σε όλους.

Χρόνια Πολλά σε όλους τους Έλληνες, όπου κι αν βρίσκονται.

Xωρίς να έχει γεννηθεί εκεί...
απλώς, είναι ένα κομμάτι του χωριού!

[via Matthaios Fyrigos]

Όταν τελειώνει το απόγευμα γίνομαι ταχυδακτυλουργός. Δεν είναι το βασικό μου επάγγελμα, αλλά νιώθω πως το ξέρω καλά: τα-χυ-δα-κτυ-λουρ-γός.

H Eύα είναι μία από τις δύο βοηθούς μου. Tην βάζω να κοιμάται επάνω στο στήθος μου, στο μέρος της καρδιάς. Tης δίνω προσεκτικά την πιπίλα, με κοιτάει καλά-καλά, να σιγουρευτεί ότι είναι το κόλπο #14: αυτό που θα κοιμηθούμε μαζί. Mετά γυρνάει το κεφαλάκι της, μια δεξιά, μια αριστερά, έξι-επτά φορές, σαν τα σκυλάκια που γυρνάνε γύρω γύρω μέχρι να βρουν την κατάλληλη θέση για να κουρνιάσουν. Mε ξανακοιτάει στα μάτια. Aυτό είναι το σινιάλο πως είναι έτοιμη να κοιμηθεί... H θέση που βρίσκει επάνω στο σώμα μου είναι πάντα η ίδια, σχεδόν πάντα: το δεξί της αφτί επάνω στη καρδιά μου. συνέχεια...

Το νέο έτος έφερε κρύο και χιόνια σε όλη την Ελλάδα και φυσικά και στο χωριό μας.

Δείτε τις φωτογραφίες που ανέβασαν στο διαδίκτυο οι συγχωριανοί μας.

συνέχεια...

υπάρχουν συνηθισμένες ευχές, κοινότυπες και τετριμμένες, που για κάποιον περίεργο λόγο δεν τις βαριέσαι ποτέ –όπως τα εορταστικά «χρόνια πολλά» και «καλή χρονιά».

με δεδομένο μάλιστα πως, παρά τις προσδοκίες, ποτέ δεν προλαβαίνεις να δεις όσους θα ήθελες –ιδίως εγώ που ήμουν άρρωστος όλη αυτή την περίοδο.

οι ευχάριστες εκπλήξεις των ημερών ήταν όλες αυτές οι ευχές από τα sms, τα τηλεφωνήματα, τις κάρτες –κυρίως τις εορταστικές κάρτες.

που δείχνουν φροντίδα και γούστο· που απαιτούν μεγαλύτερη εργασία για την επιλογή τους, την συγγραφή τους, την ταχυδρόμησή τους.

η κάρτα που με χαροποίησε ιδιαίτερα, ήταν του δημ. και της ευ. –από την αμερική. όχι μόνο γιατί μου είχαν λείψει τα παιδιά, αλλά γιατί σ' αυτή την κάρτα, είδα πως το πνεύμα παραμένει ζωντανό:

στο εσωτερικό της (εκτός από τις όμορφες ευχές), είχε κώδικες θησαυρού, με γράμματα, νούμερα και στοιχεία μορς –δείγμα πως τα ξαδέλφια είναι πιο έτοιμα από ποτέ για το καλοκαίρι που έρχεται!

καλή αντάμωση λοιπόν, στο χωριό και φυσικά ----  .-.  ---  -.  .-    .--.  ---  .-..  .-..  .-

Γαλανόλευκα παντού

Xρόνια πολλά.