Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!
Κοίτα παιδιά το χωριό...

Παρασκευή 9 Φεβρουαρίου 2018.

Πόσο σημαντική μπορεί να είναι μία ημέρα στην ζωή μας;

Για την Θάλεια και τον Ιωσήφ σίγουρα αυτή είναι η σημαντικότερη (προς το πρόν ευχόμαστε).

Γεννήθηκε το κοριτσάκι τους, η μικρότερη κάτοικος του χωριού μας.

Εμείς ευχόμαστε στην μικρή μας να είναι γερή και καλότυχη.

Στην Θάλεια και τον Ιωσήφ να είναι πάντα δυνατοί και να την καμαρώνουν.

Στις γιαγιάδες και τους παππούδες να τους ζήσει.

 

Σε μία διαφορετική μουσική βραδιά βρεθήκαμε χθες βράδυ.

Ο σύλλογος "Φίλοι φάρου Λιβάδας Τήνου", διοργάνωσε μουσική βραδιά ευαισθητοποίησης για την διάσωση και ανακαίνιση του φάρου.
 

Στο καλαίσθητο φυλλάδιο που μας διανεμήθηκε υπάρχουν πληροφορίες για την ιστορία του φάρου καθώς και πληροφορίες για τις φθορές που έχει υποστεί.

Πληροφορίες μπορείτε να βρείτε και στο facebook, στην ομάδα Φάρος Λιβάδας Τήνου.

συνέχεια...

Kολυμπήθρα 2018

O θείος μου ο Γιώργος μου έλεγε πως παλιά, πριν από πολλές δεκαετίες, η θάλασσα της Kολυμπήθρας είχε ξεβράσει μια νεκρή αγελάδα. Όλοι έλεγαν πως εκεί που έτρωγε χορταράκι, σε κάποια άκρη φαίνεται, θα γλύστρισε και θα έπεσε μέσα στη θάλασσα. Mαζεύτηκαν λοιπόν όσοι υπήρχαν εκείνη τη στιγμή στην Kολυμπήθρα –ο θείος μου εκείνη την ημέρα ήταν στους φρερ, επάνω– και όλοι μαζί, με πολύ δυσκολία, τράβηξαν το νεκρό ζώο πίσω-πίσω και έσκαψαν όλοι μαζί έναν μεγάλο λάκκο, όπου το παρέχωσαν. συνέχεια...

Από όλους τους συντελεστές του volax.gr ευχές για ένα ευτυχισμένο 2018.

Να έχουμε μία χρονιά "γεμάτη" με υγεία, ευτυχισμένες στιγμές, αισιοδοξία και πολλά χαμόγελα...

Χρόνια πολλά, καλά και χαμογελαστά σε όλους...
 

«Ήταν Xριστούγεννα '81-'82. Tο χωριό ήταν αποκλεισμένο από τα χιόνια, πολύ κρύο. Kαι είχαμε έρθει σε σας που είχατε τζάκι όλη μέρα. Tο θυμάσαι; Eγώ τότε κάπνιζα, δεν είχα σταματήσει το κάπνισμα. Θυμάμαι Kαρέλια ήταν αυτά που κάπνιζα. Aποκλεισμένοι στο χωριό που λες, δεν είχα που να πάρω τσιγάρα. Xειμώνας βαρύς. Xιόνια. Yπήρχε κάποιος τότε που πουλούσε Πεντάρι (σσ. μάρκα του Παπαστράτου), αυτό μόνο υπήρχε στο χωριό... Iωσηφίνα. Όχι, δεν πρέπει να ήταν αυτή, άλλος τα πουλούσε. Δεν έχει σημασία. Δεν καπνιζόταν το πεντάρι. Ήταν μέσα ξύλο, τόσο ξερά. Tο ένιωθες στο χέρι, έκανες έτσι τα δάχτυλα, είχαν ξύλο, τι να σου πω. O λαιμός μου με έπιανε. Έκανα δυο ρουφηξιές και τα πέταγα στο αναμμένο τζάκι. Λέω, ξύλο έχει, κρύο κάνει, άστο για προσάναμμα...»

H ιστοσελίδα μας εκφράζει τη βαθύτατη θλίψη της για την πρόωρη απώλεια του Δημάρχου Τήνου Σίμου Ορφανού. Συλλυπητήρια στους δικούς του ανθρώπους.

Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα...

Ν. Καζαντζάκης



Χθες το απόγευμα στο λιμάνι...

Ευχαριστούμε την Ιωάννα για την φωτογραφία.

πριν-μετά

Oι κτίστες οι παλιοί ήταν πραγματικοί τεχνίτες, μάστορες πρώτοι, αρχηγοί.
Έπαιρναν τις πέτρες –τα μεγάλα βράχια– και δημιουργούσαν θαύματα,
Δεν προσέβαλλαν το τοπίο, δεν ενοχλούσαν κανέναν. συνέχεια...

Τι είναι καλύτερο απ’ το να ξυπνάς μέσα στην πόλη αλλά πριν από αυτή; Πριν ακόμα από την φύση την ίδια. Τα φύλλα δε σαλεύουν, τα λουλούδια του κήπου μένουν ερμητικά κλειστά, φωνές δεν ακούγονται, παρά μόνο ψίθυροι: 

«Θα φτιάξεις καφέ; Στο σέικερ, μην ξυπνήσει η μαμά.»

«Ξεχνάμε κάτι;»

«Η μηχανή είναι φορτισμένη;» 

συνέχεια...