Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!
Δεν είναι πρωταπριλιάτικο αστείο...

Υπάρχουν άνθρωποι των οποίων η γραμμή της ζωής είναι σύντομη στην παλάμη του χεριού τους, άνθρωποι αγνοί, που δεν (θέλουν να) δίνουν αφορμές σε κανέναν. Ένας τέτοιος άνθρωπος ήταν και η Μαρίνα του Δημήτρη του Παρασκευά. Ήρεμη, απλή, υποδειγματική μητέρα, που έφυγε έτσι, ξαφνικά, πριν προλάβουμε ούτε ένα γεια να πούμε.

Την θυμάμαι καθισμένη στην καρέκλα της αυλής της, να κοιτάει σιωπηλά όλους αυτούς τους ταξιδιώτες που έρχονται στο χωριό μας τους θερινούς μήνες. Και είπε να κάνει και αυτή ένα ταξίδι. Ένα μεγάλο ταξίδι. Σχεδόν μέσα από τα δόντια της, χαιρέτησε τον πιστό σκύλο της οικογένειας, και κίνησε σιωπηλά και γαλήνια για τον ουρανό.

Αν υπάρχει κάποια ανώτερη δύναμη εκεί έξω, ο Θεός ο ίδιος, να σε προσέχει! Στην οικογένεια και στους δικούς της ανθρώπους προσφέρουμε τα βαθύτατα συλλυπητήριά μας αυτή τη σκοτεινή μέρα.

Καλό Παράδεισο.

 

 

Υγεία, αγάπη και μία χρονιά με πολλές όμορφες στιγμές.

Πολλές ευχές από την ομάδα του volax.gr

 

Ας αφήσουμε την αγάπη να μπει μέσα μας, να μας ημερέψει

και θα βρούμε την δύναμη να περάσουμε όλες τις δυσκολίες...

Όλοι εμείς, η ομάδα του volax.gr, σας ευχόμαστε 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.

Δεν υποστηρίζουμε ότι, από εκεί που είσαι, δεν βλέπεις το φεγγάρι.

Δεν λέμε ότι δεν μπορεί να βλέπεις τον Άρη.

Ίσως και να τα βλέπεις και τα δύο μαζί.

Ίσως να τα βλέπεις καλύτερα, μπορεί και μεγαλύτερα.

Σίγουρα όμως δεν τα βλέπεις έτσι.

Έτσι όπως προσπαθούσες να τα αποτυπώσεις, να τα πάρεις μαζί σου, να τα μοιραστείς με τους αγαπημένους σου, να ανατρέχεις σε αυτά εκείνες τις κρύες νύχτες, εκεί μακρυά στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Ναι, θέλω να σου αφιερώσω αυτή την φωτογραφία.

Σε εσένα και στους αγαπημένους μας, εκεί μακρυά...

 

 

Είναι δύσκολο να δεχτείς ότι από την μια μέρα στην άλλη, άνθρωπος με τον οποίο έζησες δίπλα του για μεγάλο χρονικό διάστημα, ή που τον θυμάσαι από τα παιδικά σου χρόνια, έφυγε από την ζωή. Ότι πλέον αυτός ο άνθρωπος δεν υπάρχει και το μόνο που έχεις για να τον κρατάς ζωντανό είναι λίγες φωτογραφίες και πολλές -ευτυχώς πολλές- αναμνήσεις… 

Σήμερα 9 Μαΐου, έφυγε από τη ζωή η κυρα-Μαρία η Πιπέρενα. Έφυγε, αλλά στις καρδιές μας δεν απεβίωσε: Πεθαίνει μόνο αυτός που δεν αφήνει τίποτα πίσω του. Και είπαμε, η μικρόσωμη κυρα-Μαρία μας γέμιζε εδώ και δεκαετίες με τρυφερές αναμνήσεις...

Τα συλληπητήριά μας στους συγγενείς και τους οικείους της. Σε αυτούς τους "οικείους" ας βάλει κι εμάς μαζί. Οπωσδήποτε! Και εμείς δικοί της άνθρωποι είμαστε, όλο το χωριό δηλαδή, σάμπως είμαστε πολλοί...

Αγαπημένη μας Μαρία δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ!
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει.

Καλή Ανάσταση, με υγεία, αγάπη και ειρήνη σε όλους...

"Γλυκές ψυχές που ζείτε τώρα μες στο φως
Στου παραδείσου το πανέμορφο περβόλι
Γιατί σας κλαίμε, δε γνωρίζω δυστυχώς
Αφού αντάμωση γλυκιά θα κάνουμ' όλοι."

Ρόζα Φυρίγου-Καταρτζή
Από το ποίημα: Λευκές ψυχές (2 Νοέμβρη).

Η Εξόδιος ακολουθία
θα γίνει από το Νεκροταφείο
της Γλυφάδας (Άγιος Γεώργιος) την Πέμπτη 1/03/2018, στις 11:30.
 

Καλό ταξίδι Ρόζα, καλό Παράδεισο.

 

 

Xτες βράδυ, 30 Iανουαρίου 2018
(με το φεγγάρι ψηλά στον ουρανό)
ξαπλωμένος ήταν ο Nάτσιος,
στο κρεβάτι. Mε τα παιδιά του δίπλα,
συνεχώς κοντά του,
αποκαμωμένος ήταν κι ήρεμος
στα μαλακά σεντόνια,
στις ανάσες των δικών του.

Kάποια στιγμή η γυναίκα του,
η Φραγκίσκα, σηκώθηκε.
Eίπε να πάει στο διπλανό δωμάτιο,
(νομίζω στην κουζίνα)
O Nάτσιος της είπε:
«Που πας τώρα, έλα κοντά μου».
Σαν να ήξερε τη συνέχεια,
σαν να τη γνώριζε καλά,
τους μάζεψε όλους και αποκοιμήθηκε.
Aφέθηκε τελειωτικά.
Xωρίς όνειρα πια.
Xωρίς βάσανα κι αγωνίες.
Ήσυχα έφυγε. Στο κρεβάτι του
–κατά τις 10 μάθαμε.

Δύσκολη μέρα η σημερινή,
πολύ βαριά θλιμμένη.
Έφυγε από κοντά μας
ο Nάτσιος ο Xαρικιόπουλος.
Δεν είναι εύκολα τα αντίο και τα γεια,
ποτέ δεν ήταν.
Bάσανο οι αποχαιρετισμοί
στους χτεσινούς τους φίλους.

.....

H ψυχή σου να είναι ήρεμη,
πάντα γαληνεμένη.
Θα σε θυμόμαστε πάντα!
–Για να είμαστε ακριβείς–
Δεν θα πάψουμε στιγμή
για σένα να μιλάμε.
Για το χωριό ολάκερο,
ακόμη κοντά μας είσαι:
Στην ταράτσα του παπαδικού,
στης καμπάνας τη σκιά
τις τριμπονιές θα ρίχνεις!


Eκφράζουμε
τα θερμά μας συλλυπητήρια
στην αγαπημένη σου οικογένεια.
Στη γυναίκα σου, τα παιδιά σου,
στα εγγόνια και τα δισέγγονα.

Η Νεκρώσιμος ακολουθία
θα γίνει στο Νεκροταφείο
της Βωλάξ την 1/02/2018, στις 13:30.
Tο χώμα που θα σε σκεπάσει
ας είναι ελαφρύ.

Χριστός γεννάται και όλα γιορτάζουν.
Ας είναι η ταπεινότητα του Χριστού να γεμίζει με αγάπη και ζεστασιά τις ψυχές μας.



Η Θεία Λειτουργία θα τελεστεί ανήμερα Χριστουγέννων στις 09:30.

Ευχαριστούμε την Λουίζα για την φωτογραφία.