Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

Το Πρώτο Διεθνές Λογοτεχνικό Φεστιβάλ Τήνου (Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Πολιτισμού 2007-2013) θα φέρει στην Τήνο το τριήμερο 29, 30 και 31 Ιουλίου 2010 είκοσι επτά γνωστούς και σημαντικούς (κάποιοι από αυτούς διάσημοι) συγγραφείς και ποιητές από 18 χώρες. Οι μουσικοί, οι χορευτές και οι ηθοποιοί θα είναι από την Τήνο. Θα είναι μία πολυεθνική και πολυπολιτιστική γιορτή όχι μόνο της λογοτεχνίας αλλά και της μουσικής και του χορού.

ΠΡΩΤΟ: επειδή θα επιδιωχθεί να γίνει θεσμός και να διεξάγεται κάθε δύο χρόνια
ΔΙΕΘΝΕΣ: επειδή θα συμμετάσχουν 27 συγγραφείς και ποιητές από 18 χώρες 
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ: επειδή αντικείμενό του είναι η λογοτεχνία, κυρίως η σύγχρονη
ΦΕΣΤΙΒΑΛ: επειδή θα διεξαχθεί επί τριήμερο, θα περιλαμβάνει αναγνώσεις / απαγγελίες ποίησης και πεζογραφίας, τοπική μουσική και χορευτικό συγκρότημα της Τήνου 
ΤΗΝΟΥ: επειδή θα διεξαχθεί στην Τήνο 

Στόχος είναι να καταστεί η Τήνος σημείο αναφοράς και τόπος συνάντησης της σύγχρονης παγκόσμιας λογοτεχνίας, ένα νησί όπου η Δύση συναντά την Ανατολή, ο Βοράς τον Νότο, το Αιγαίο τη Μεσόγειο. Μέσω του λόγου, της γλώσσας, της έκφρασης, της επικοινωνίας, των αναγνώσεων, των απαγγελιών, των παραστάσεων, του χορού και της μουσικής, γίνεται γνωστός ο άλλος (ο ξένος), και σπάνε τα φράγματα του φόβου για τον «άλλον». 

Mεταξύ των συγγραφέων και των ποιητών είναι και οι Ορχάν Παμούκ, Σαντιάγο Ρονκαλιόλο, Αν Κάρσον, Αντόνιο Ταμπούκι, Oμέρο Αρίτζις, Πιέρ Ασσουλίν, Φερνάντο Αρραμπάλ, Γιώργος Σκαμπαρδώνης, Κική Δημουλά, Ζυράννα Ζατέλλη, Τίτος Πατρίκιος, Έρση Σωτηροπούλου, Θανάσης Βαλτινός. Ο πλούτος των διαφορετικών γλωσσών και των σύγχρονων λογοτεχνικών τάσεων ανά τον κόσμο θα γίνουν κοινό κτήμα και οι συγγραφείς θα μοιραστούν την εμπειρία τους με το κοινό, έτσι ώστε το έργο του καθενός να αξιοποιηθεί για το κοινό καλό. συνέχεια...

Ανθρώπινοι σχηματισμοί....

Έμφυτη είναι η τάση του ανθρώπου, αφού κυριαρχείται από την παρατήρηση, να βλέπει αντικείμενα ή στοιχεία της φύσης και να του θυμίζουν την ίδια του την εξωτερική εμφάνιση. Δεκάδες είναι τα γρανιτικά βράχια της Βωλάξ που έχουν ανθρωπόμορφα στοιχεία. Ξεκινώντας από το χωριό, ας ταξιδέψουμε και σε άλλα αντίστοιχα σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

Στο ερώτημα τι εικόνα πλάθει το μυαλό του ανθρώπου για να σκοτώσει την κοσμική μονξιά του, διαπιστώνουμε πως τελικά αναπαριστάνει τον ίδιο του τον εαυτό μέσω φαινομενικά άλλων μοντέλων. Με λίγα λόγια όλα του μοιάζουν με ανθρώπους: «Γενικά με τον όρο Ανθρωπομορφισμός», μεταφέρουμε από την Βικιπαίδεια, «νοείται η προσπάθεια του ανθρώπου να αποδώσει σε μη ανθρώπινα όντα, αντικείμενα, φυσικά ή υπερφυσικά φαινόμενα, ανθρώπινες ιδιότητες ή μορφή»συνέχεια...

Σύμφωνα με την τρίτη εκδοχή προέλευσης των βράχων της Βωλάξ, υπάρχει η άποψη πως οι σφαιρικές πέτρες δημιουργήθηκαν από πτώση μετεωρίτη ή βροχής μετεωριτών που έπεσαν στη γη, και που σταδιακά ο αέρας τις στρογγυλοποίησε.

Αυτό φαίνεται από την εικόνα που «εμφανίζει» η περιοχή: Το χωριό βρίσκεται στο κέντρο. Περικλείεται από βουνά γεμάτα με διάσπαρτες γρανιτικές πέτρες με ομοιογενή τρόπο, με τα βουνά από την εξωτερική πλευρά τους να παρουσιάζουν  μια εντελώς διαφορετική όψη. Με άλλα λόγια, το εσω κυκλικό-ελλειπτικό σχήμα είναι το σημείο κρούσης, εκεί όπου χτίστηκε ο οικισμός, και το χείλος του, τα βουνά περιμετρικά, βρίσκονται ψηλότερα από την περιβάλλουσα πεδιάδα.

Πριν από δύο χρόνια, σε κάποιο blog υπήρχε η άποψη –με παράλληλο forum chat (!)– για το αν ο μετεωρίτης είχε εκραγεί κατά την πρόσκρουση στην επιφάνεια της γης ή η έκρηξη έγινε λίγο πάνω από το έδαφος –τη στιγμή πάντως, που η όλη θεωρία δεν έχει αποδειχτεί γεωλογικά.

Παρ' όλα αυτά, αν κάποιος μαζέψει δείγμα από την περιοχή μπορεί μέσω της ερασιτεχνικής αστρονομίας να δει αν πραγματικά αυτό το δείγμα είναι μετεωρίτης από το διάστημα που έπεσε στη γη! (βλ. αντίστοιχο post)

Δεν θέλουμε να πάρουμε θέση για το αν η παραπάνω θεωρία είναι σωστή ή όχι. Περιέργως οι θρύλοι, οι παραδόσεις και οι διάφορες θεωρίες που πριν ήταν αίολες και ακούγονταν εξωπραγματικές, σταδιακά αποδεικνύονται σωστές ή, εν πάσει περιπτώσει, αντικατοπτρίζουν εν μέρει μια πραγματικότητα...

Για όσους δέχονται μόνο αυτό που λέει η επιστήμη, οδηγηθείτε στο post με τις απόψεις των σύγχρονων γεωλόγων. Aλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως η ανθρωπότητα πίστευε για αιώνες ότι η γη ήταν επίπεδη ενώ, ο Γαλιλαίος, το 1633, υπέγραψε την «ομολογία λάθους» στην θεωρία της περιστροφής της γης –προφανώς για να γλυτώσει την «πυρά».

Ένα είναι σίγουρο, έχουμε πολλά να μάθουμε ακόμη!
 

Για την μεταφορά: dvidos 07/2015

Η δεύτερη θεωρία για τον ιδιαίτερο γεωλογικό σχηματισμό των βράχων της Bωλάξ έχει να κάνει με  την επίκλυση της θάλασσας (transgression) –εκατομμύρια χρόνια πριν–, μέχρι το σημείο που βρίσκεται το χωριό της Βωλάξ, σε ένα υψόμετρο δηλαδή 280-300 μέτρων, όταν το ψηλότερο βουνό της Τήνου είναι ο Τσικνιάς (726 μ.) και ψηλότερο βουνό των όλων των Κυκλάδων είναι το όρος Ζευς στη Νάξο, με υψόμετρο 1004 μέτρων.

Πριν από 15 εκατομμύρια χρόνια η σημερινή Ελλάδα, η Μικρά Ασία, το Αιγαίο και το Κρητικό Πέλαγος αποτελούσαν μια εκτεταμένη περιοχή στεριάς, την Αιγηίδα. Κατά την πλειόκαινο, πριν από 4.5-2.5 εκατομμύρια χρόνια, η θάλασσα κατέκλυσε τις περιοχές της Αιγηίδας εκτός από τις κορυφές των βουνών της, που έτσι αποτέλεσαν τα νησιά του Αιγαίου. Αλλεπάλληλες γεωλογικές μεταβολές, μετακινήσεις του φλοιού της γης, σεισμοί, εκρήξεις ηφαιστείων, έδωσαν στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Κυκλάδων τη μορφή που έχει σήμερα. Ολόκληρα νησιά -η Σαντορίνη, η Μήλος, η Κίμωλος- και ένα τμήμα της Αντιπάρου σχηματίστηκαν από την ηφαιστειακή δραστηριότητα η οποία συνόδευσε τη δημιουργία του νησιωτικού τόξου του Νοτίου Αιγαίου, που δημιουργήθηκε με την καταβύθιση της Αφρικανικής Πλάκας κάτω από τη μικροπλάκα του Αιγαίου. Υπολογίζεται ότι η ηλικία των ηφαιστείων αυτών ανάγεται στα 4 εκατομμύρια χρόνια.

Η ιστορία της γεωλογικής δημιουργίας των Κυκλάδων εξηγεί τον τεράστιο γεωλογικό πλούτο τους, όπου κάθε νησί παρουσιάζει ένα εντυπωσιακό και εντελώς ξεχωριστό ανάγλυφο και περιλαμβάνει μνημεία με τεράστιο γεωλογικό αλλά και παλαιοντολογικό, αρχαιολογικό και ιστορικό ενδιαφέρον: οι ηφαιστειακοί κρατήρες στη Μήλο και την Αντίμηλο, η καλντέρα της Σαντορίνης και ο κρατήρας της Νέας Καμένης, η ηφαιστειακή φλέβα της Θηρασιάς, τα υποβλητικά σπήλαια της Ηρακλειάς, της Νάξου, της Σερίφου, της Αντιπάρου, της Φολεγάνδρου, ο συγκλονιστικός υπερμεγέθης μονόλιθος του Καλάμου στην Ανάφη, οι εκλογίτες στη Σύρο, οι μανιταροειδείς μορφές διάβρωσης και οι θερμές πηγές στην Κίμωλο, τα θερμά λουτρά στην Κύθνο, τα απολιθώματα νάνων ελεφάντων στη Νάξο και τη Δήλο, τα αρχαία μεταλλεία στη Σέριφο.

Η κατ' αρχάς ύπαρξη της θάλασσας με την έντονη υδάτινη διάβρωση στις ούτως ή άλλως «αδυναμίες» των βράχων εξηγεί σε κάποιους την ύπαρξη άμμου σε πάμπολλα σημεία του χωριού αλλά και τα βρύα με τις λειχήνες που υπάρχουν επάνω στις πέτρες. Μετά την απόσυρση της θάλασσας παρέμεινε ένας άδεντρος τόπος (πριν τις δενδροφυτεύσεις από τις αρχές τις δεκαετίας του '90) με πετρώδες και άγονο εδάφος.

 

Αλλόκοτο, επιβλητικό, μυστηριακό: ένα σχεδόν εξωγήινο τοπίο! Η ύπαρξή του, εδώ και εκατομύρια χρόνια, εξάπτει τη φαντασία, γεννάει μύθους και δοξασίες, γεμίζει περιέργεια και δέος ...

Το όνομα του χωριού έχει άμεση σχέση με το γεωφυσικό της περιβάλλον. Βῶλαξ είναι ο βώλος της γης (<βῶλαξ, βῶλος>• S(n) γῆ) και κατ' επέκταση η γη με τις στρογγυλές πέτρες. Η ρίζα έρι- κατά Liddel & Scott είναι το«αχώριστον μόριον προτιθέμενον των λέξεων προς επίτασιν της εννοίας αυτών». Συνεπώς, όταν ο Πίνδαρος γράφει ἐρι-βῶλαξ εννοεί αυτόν με τους μεγάλους βώλους. Το χωριό με τις μεγάλες πέτρες. [βλ. άρθρο Πως λέγεται το χωριό..]

Από την εποχή του Χαρίλαου Τρικούπη και μετά υπάρχουν αρκετά βιβλία που αναφέρονται στο υπέδαφος και τα γεωλογικά στοιχεία της Ελλάδας. Στο βιβλίο Ανάλεκτα Κοινωφελών Διατριβών δι' Επιστήμονας, Βιομηχάνους, Τεχνίτας, Γεωπόνους και Άλλους υπό Ξαβερίου Λανδερέρ (1871) αναγράφεται ο ιδιαίτερος "γρανίτης λίθος" στην «Τήνον εις θέσιν Βωλάξ», κανείς όμως δεν είχε εξηγήσει την προέλευση αυτών των γρανιτικών βράχων.

Για πρώτη φορά στον Τουριστικό Οδηγό Τήνου: Ξενάγηση, Προσκύνημα, Τέχνη, Ιστορία, Λαογραφικά Στοιχεία(και μάλιστα στην αναθεωρημένη Δ' έκδοση του 1983, και όχι στην Α' του 1964), ο Στυλιανός Ζ. Λαγουρός περιλαμβάνει τις τρεις επικρατούσες θεωρίες για την προέλευση των βράχων αυτών. Μάλιστα η αγγλόφωνη έκδοση του βιβλίου με τις θεωρίες αυτές (στη σελ. 39) οδήγησε αρκετά ξένα δίκτυα να κάνουν ντοκιμαντέρ επάνω στο χωριό για το γεωλογικό φαινόμενο της περιοχής. Στο περιοδικό Ένα (26 Ιουνίου 1986, σελ. 105) ξαναγίνεται μια δεύτερη αναφορά προέλευσης του φαινομένου: «Οι επιστήμονες λένε ότι είναι ηφαιστειογενές. Οι γεωλόγοι ότι υπήρξε πρώτα θάλασσα, και οι Τηνιακοί πιστεύουν ότι τα υλικά αυτά είναι... μετεωρίτες»

Ας δούμε σε ξεχωριστά posts αυτές τις εκδοχές για την προέλευση των γρανιτένιων όγκων.

 

Οι Κυκλάδες, είναι ένα σύµπλεγµα νησιών που καταλαµβάνουν το κεντρικό Αιγαίο Πέλαγος και υπήρξαν ανέκαθεν αντικείµενο γεωλογικών ερευνών εξαιτίας τόσο της έντονης παραµόρφωσης που υφίσταται ο στερεός φλοιός της περιοχής αυτής όσο και της µαγµατικής και ηφαιστειακής δραστηριότητας που εκδηλώνεται σε αυτήν.

 

 


Στο κέντρο η θέση Περάματα

Η επικρατέστερη εκδοχή προέλευσης των βράχων της Βωλάξ υποστηρίζει πως είναι αποτέλεσμα ηφαιστειακής έκρηξης, η οποία έγινε 18 ως 20 εκατομμύρια χρόνια π.Χ.. Η πιο πιθανή γεωλογικά θέση του αρχέγονου αυτού ηφαιστείου βρίσκεται 2 χλμ. ανατολικά του χωριού, κοντά στη θέση Περάματα [Λαγουρός]. Εξάλλου, πριν από αρκετά χρόνια βρέθηκε στην θέση Αποκωλιασμένη, οψιανός ή οψιδιανός. Ένα πέτρωμα όξινο που προέρχεται από ηφαιστειογενείς περιοχές. Είναι σκοτεινόχρωμο με υαλώδη υφή που χρησιμοποιήθηκε εξαιτίας της σύστασης και ανθεκτικότητάς του, ήδη από τα τέλη της ανώτερης παλαιολιθικής περιόδου (2.5 εκατομμύρια χρόνια π.Χ.) για την κατασκευή λεπίδων με κοφτερές ακμές, που χρησίμευαν ως μαχαίρια, ξέστρες και ξυράφια. Οι πηγές οψιανού στην ανατολική Μεσόγειο είναι λιγοστές και εντοπίζονται σε μερικά νησιά του Αιγαίου, όπως είναι η Μήλος, η Αντίπαρος και η Νίσυρος

Η θεωρία της ηφαιστειακής έκρηξης "κλέβει" στοιχεία από το ηφαιστειακό τόξο του Νοτίου Αιγαίου στο οποίο ανήκουν κυρίως το ηφαίστειο της Σαντορίνης και το ενεργό υποθαλάσσιο ηφαίστειο Κολούμπος (ή Κολούμπο, 6.5Km βορειοανατολικά της Σαντορίνης). Το ηφαίστειο αυτό έγινε γνωστό μετά από μεγάλη ηφαιστειακή έκρηξη στις 27.09.1650. Από τη λάβα σχηματίστηκε μικρή νησίδα, η οποία, όμως, εξαιτίας των θαλασσίων κυμάτων, γρήγορα κατέρρευσε σε ύφαλο. Από την κατάρρευση αυτή προκλήθηκε τσουνάμι, το οποίο προκάλεσε ζημιές μέχρι και σε απόσταση 150 χιλιομέτρων. Σήμερα έχει ύψος 280 μέτρων (σε σχέση με τον περιβάλλοντα θαλάσσιο πυθμένα) και βρίσκεται περίπου 18 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο κρατήρας του έχει διάμετρο περίπου 3 χιλιομέτρων και βάθος 512 μέτρων. Σε μεγάλη έκταση γύρω από το ηφαίστειο έχουν εντοπιστεί υδροθερμικά φρέατα από τα οποία αναβλύζει καυτό νερό, έως και 220οC. 

Μερικοί πιστεύουν σε αντίστοιχα φαινόμενα που υπήρξαν στην περιοχή εκατομμύρια χρόνια πριν. Στο περιοδικό Colt [τ. 10, Σεπτέμβριος 1993, σελ. 115] διαβάζουμε: «Πριν χιλιάδες χρόνια είχε εκραγεί ένα ηφαίστειο εκεί κοντά, το οποίο σχημάτισε τεράστιες πέτρες που με τον καιρό λαξεύτηκαν με τέτοιο τρόπο που τώρα άμα τις δει κανείς με θολό μάτι φαντάζουν σαν γίγαντες ή τέρατα».

 

Για την μεταφορά: dvidos 07/2015

Πως μια ιδέα γίνεται γεγονός

[Ο Καρακιόζης σπάει το κεφάλι του να βρει τρόπο να γεμίσει το άδειο του στομάχι. Περνώντας κάτω από το Σεράι βλέπει την ανυποψίαστη νεαρή Βεζυροπούλα].
– Καλημέρα, Μαϊμουζέλ μου… 
– Αααα, καλώς τον Καραγκιόζη. Τι κάνεις;
– Μια χαρά Βεζυροπούλα μου… Αλλά, να, μια που σε βρήκα… μήπως σου βρίσκεται ένα βελόνι; 
– Βελόνι; Πώς, Καραγκιόζη μου, έλα πάνω να σου το δώσω, πολύ ευχαρίστως. 
– Όχι, Βεζυροπούλα μου, να μη σε βάζω σε κόπο για ένα τόσο δα βελόνι... Πέταξέ μου το! Αλλά, για να μη χαθεί, σε παρακαλώ τσίμπησέ το μου πάνω σε ένα καρβέλι ψωμί και πέταξέ το. Θα το πιάσω εγώ, μην ανησυχείς.

Καλοκαίρι απομεσήμερο στο χωριό. Πως θα περάσει η ώρα; συνέχεια...

[Για όσους δεν γνωρίζουν την ελληνική γλώσσα μεταφέρουμε κάποιες γενικές πληροφορίες για το χωριό μας στα αγγλικά].

Volax is a medieval village built on a small plateau in the middle of Tinos island, at an altitude of 284m (930ft), surrounded by large spherical granite rocks of plutonic origin. These rocks are 20 million years old, scattered on a large area of 23 square km (9 square ml), of a triangular shape defined by locations Exombourgo, Livada and Kakia Skala.

For centuries it has been one of the most isolated villages of the island, due to the inaccessibility of the area, although it seems that during the 15th century the village had a whole different dynamic: The income of the parish those years rose to a significantly large amount compared to the other villages. A surviving marble coat-of-arms of the Valier House –a well known patrician house of Venice–  shows that during the period when Venetians occupied the whole island, Volax had been home to nobles as well.

συνέχεια...

Τρόπος ζωής

Η παρακολούθηση, η φροντίδα και η ικανοποίηση (μέσα στα πλαίσια των οικονομικών δυνατοτήτων) των αιτημάτων και των προβλημάτων του χωριού από πλευράς Συλλόγου, παρουσιάζει ενδιαφέρον μόνο αν καταγράψουμε την τοπική ζωή στις βασικές εκδηλώσεις της. Mόνο τότε θα καταλάβουμε την έμφυτη ανθρωπιά, την φιλευσπλαχνία και την συμπαράσταση των κατοίκων σε κάθε δυσκολία ή ανάγκη των συγχωριανών τους.  

Το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα (1875-1900)

Στο τέλος του 19ου αιώνα η Ελλάδα ζούσε δύσκολες στιγμές, γεμάτες κόπο και μόχθο. Έτσι και η Βωλάξ προσπαθούσε να αντέξει στις καθημερινές στερήσεις. Οι φυσικές συνθήκες ήταν από μόνες τους, πολύ δύσκολες. Το χωριό χτισμένο στα βράχια, σε άγονη και σχετικά άνυδρη γη, πάλευε κάθε μέρα όχι για να καλυτερεύσει αλλά για να επιβιώσει...

H καλαθοπλεκτική –μοναδική σε όλο το νησί– ενίσχυε φυσικά τα μικρο-έσοδα των χωρικών αλλά δεν ήταν αρκετή. Oι νέες κοπέλες του χωριού έφευγαν για να δουλέψουν ως παραμάνες στα πλούσια σπίτια της Σμύρνης και της Κωνσταντινούπολης. Άφηναν το πατρικό τους σπίτι για να κάνουν την προίκα τους και να στείλουν κάποια χρήματα πίσω στις οικογένειές τους. συνέχεια...

 

Το καλοκαίρι του 2009, η εφημερίδα South East Express της περιοχής Xiamen της Κίνας παρουσίασε ένα περίεργο συμβάν με έναν θεώρατο βράχο που ίπταται επάνω από τα δέντρα ενός δάσους...

Αντιλαμβάνεστε, ότι μια ιστοσελίδα που είναι αφιερωμένη στο χωριό Βωλάξ Τήνου, παρακολουθεί κάθε είδηση που αναφέρεται σε βράχια, θεωρώντας ότι την αφορά. Έτσι, λοιπόν, ήρθε στα χέρια μας και αυτή εδώ η παράξενη ιστορία...

Όλα ξεκίνησαν όταν μια κινεζική οικογένεια κατά τη διάρκεια περιπάτου της, και βγάζοντας τυχαία φωτογραφία του τοπίου, φωτογράφισε αγνώστου ταυτότητας ιπτάμενο αντικείμενο με τη μορφή...βράχου στην περιοχή του Gushan (25.02°Β 118.51°Α) και το οποίο αιωρείτο επάνω απ' τα δέντρα! συνέχεια...

Zακ και Σοφία Bίδου

Το παρόν άρθρο καταγράφει όλες τις εκδηλώσεις που έφεραν σε πέρας, μέσω του Συλλόγου, δύο πνευματικοί άνθρωποι και αποτελεί το μικρότερο αφιέρωµα που θα µπορούσε να γίνει σ' αυτούς τους πρωτεργάτες της πολιτιστικής ζωής του χωριού. Στον Ιάκωβο και την Σοφία Βίδου. ∆υο ανθρώπους που οραµατίστηκαν ένα υπαίθριο θέατρο και ένα λαογραφικό μουσείο σε ένα χωριό 23 ατόµων...

Μετά από 20 χρόνια επίμονης και συνεχούς προσπάθειας για την αναμόρφωση του χωριού από τον Σύλλογο, πέρα από τα βασικά έργα υποδομής, οφείλαμε να καταγράψουμε όλες τις πολιτιστικές εκδηλώσεις (1985-2005). Από τα πρώτα χρόνια, όπου οι εκδηλώσεις γινόντουσαν στην Αθήνα (στις αίθουσες του Λεοντείου Λυκείου Πατησίων) με την ευγενική φιλοξενία και συν-διοργάνωση του αδ. Γεώργιου, μέχρι τα εγκαίνια του ολοκαίνουργιου υπαίθριου θεάτρου (Σάββατο 25.07.1998) από την αξιοσέβαστη άμια Λουκία, τη γηραιότερη κάτοικο του χωριού. 

συνέχεια...