Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!
Welcome!

Ας αποκαλύψουμε στον κόσμο την αλήθεια: Οι νάνοι είναι ζωντανοί –όπως εγώ και σεις– και παρά τα όσα λέγονται, τους αρέσουν τα ταξίδια. Το χωριό μας επισκέφτηκαν για πρώτη φορά στα τέλη της δεκαετίας του '60! Δείτε τις αποκλειστικές φωτογραφίες σε παγκόσμια πρώτη!

Λένε πως οι νάνοι των κήπων –αγγλιστί: garden gnomes– είναι μυθικά πλάσματα που χαρακτηρίζονται από το ιδιαίτερα μικρό μέγεθός τους και τον κρυφό τρόπο ζωή τους. Τελευταία, όλοι αυτοί οι νάνοι των κήπων –αγαλμάτινοι για τους αδαείς– έχουν γίνει στόχος των φαρσέρ. Είναι περίφημη η φάρσα με τους νάνους που δραπετεύουν (γνωστή ως "gnoming") από τους κήπους των σπιτιών και ταξιδεύουν. Πολλοί κλέβουν τον αγαπημένο τους νάνο από κάποιον κήπο, τον παίρνουν στο ταξίδι τους, σε διάφορα σημεία του πλανήτη, και στέλνουν την φωτογραφία του –σε μορφή καρτ ποστάλ– στον πραγματικό ιδιοκτήτη! Σίγουρα θα το έχετε δει στην γαλλική ταινία «Αμελί», όπου η Αμελί έστειλε τον νάνο του πατέρα της για να τον ταρακουνήσει, μέσω μιας φίλης της αεροσυνοδού, να ταξιδέψει παντού σε όλο τον κόσμο.

Διάφορα κινήματα απελευθέρωσης των νάνων, με σκοπό την επιστροφή τους στη άγρια φύση, δραστηριοποιούνται αυτή τη στιγμή στην Γαλλία, την Γερμανία και σε άλλες χώρες. Το 2008 συνελήφθη στην περιοχή Saint-Germain-du-Corbéis (Orne) ένας Γάλλος, με την κατηγορία ότι έκλεψε 71 νάνους κήπων και 2... Χιονάτες από μία κυρία! Στην ευρύτερη περιοχή Orne, ήδη από τον Ιούνιο του 1996, έχει δημιουργηθεί το μεγαλύτερο απελευθερωτικό κίνημα νάνων από τους φοιτητές της περιοχής (το γνωστό FLNJ = Front de Libération des Nains de Jardin) που απαριθμεί 1.700 ενεργά μέλη και άλλα 7.800 μη ενεργά! Στην Ελλάδα υπάρχει ένας ικανός αριθμός ανθρώπων που φιλοξενούν νάνους στον κήπο τους.

Όμως, όσο και αν κάνει εντύπωση στους πολλούς, οι νάνοι των κήπων δεν είναι αγάλματα! Είναι ζωντανοί! Έφτασε η ώρα να το πούμε και να το φωνάξουμε και από αυτήν εδώ την ιστοσελίδα: οι νάνοι των κήπων υ-πάρ-χουν και ζουν ανάμεσά μας! Γνωρίζουμε όλους αυτούς τους δύσπιστους που πιστεύουν μόνο σε ό,τι βλέπουν. Όλοι αυτοί που νομίζουν ότι και ο Άγιος Βασίλης δεν υπάρχει –αν είναι δυνατόν– επειδή, ζουν σε διαμερίσματα που δεν έχουν καμινάδα. Όλοι αυτοί που βιάζονται να προσγειώσουν το βλαστάρι τους στην δική τους σκληρή πραγματικότητα, αποκρύπτοντας την –περίεργη, το δέχομαι– αλήθεια!

Πριν από κάποιες εβδομάδες, ζήτησα από την Ζέτα –γνωστή για τα φιλο-νανικά της αισθήματα– να φιλοξενήσω κάποιον από αυτούς, για την περίοδο του καλοκαιριού, στο χωριό. Δεν ήξερα αν θα δεχτεί. Δεν είναι εύκολο πράγμα να επιτρέπεις στους νάνους σου να κάνουν διακοπές μακριά από σένα... Ευτυχώς, όμως, εκτός από ευγενική ήταν και δεκτική! Μόλις μου απάντησε θετικά, αναρωτιόμουν από μέσα μου, ποιον από όλους θα μου παραχωρούσε: τον Ολλανδό που έσπασε το σκουφί του στην χιονοθύελλα του Ιανουαρίου; τον εκ Γαλλίας ορμώμενο με τα μυτερά αφτιά; κάποιον άλλον που δεν γνώριζα;

Να ξεκαθαρίσω: για τις διακοπές του νάνου στο χωριό (διανθισμένες με φωτογραφίες από Polaroid) θα σας μιλήσω σε επόμενο άρθρο. Αυτό που με παραξένεψε εδώ, και μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση, είναι ότι ο συγκεκριμένος νάνος είχε ξανάρθει στην Τήνο στα τέλη της δεκαετίας του '60! Αρκετά, δηλαδή, χρόνια πριν πατήσω το δικό μου πόδι στην Βωλάξ! Ο ίδιος μου εκμυστηρεύτηκε το γεγονός αυτό: «Κανονικά, κατάγομαι από τον λεγόμενο Αρκτικό Κύκλο. Εκεί, μια φορά το χρόνο –στο Θερινό Ηλιοστάσιο– ο ήλιος διατηρείται πάνω από τον ορίζοντα για τουλάχιστον 24 συνεχόμενες ώρες. Είναι ένα περίεργο φαινόμενο που οφείλεται στην κλίση του άξονα της γης σε σχέση με το επίπεδο περιστροφής της γύρω από τον Ήλιο. Δεν θα σου πω περισσότερα –συγγνώμη κιόλας– γιατί δεν θα καταλάβεις. Η διάρκειά του εξαρτάται από το γεωγραφικό πλάτος, από το οποίο το παρατηρούμε. Όσο πιο κοντά είναι κάποιος στους δύο πόλους, τόσο περισσότερο διαρκεί. Για παράδειγμα, ο ήλιος φωτίζει διαρκώς επί 6 μήνες στους πόλους (!), ενώ στο βόρειο άκρο της Φινλανδίας περιορίζεται σε... μόνο 73 ημέρες».

»Τέλος πάντων, αυτό το φαινόμενο λέγεται "μεταμεσονύκτιος ήλιος". Το αντίθετο φαινόμενο ονομάζεται "πολική νύχτα" και παρατηρείται στις ίδιες περιοχές τον χειμώνα. Η διάρκειά του είναι η ίδια –π.χ. εάν σε ένα μέρος η έχουμε ήλιο επί 40 ημέρες το καλοκαίρι, θα έχουμε και νύχτα επί 40 ημέρες το χειμώνα... Όλα αυτά φαίνονται εντυπωσιακά για σας τους ανθρώπους, αλλά για εμάς είναι τόσο βαρετά... Το φαντάζεσαι να έχεις 40 μέρες συνεχώς σκοτάδι ή συνεχώς ήλιο; Μπερδεύεσαι αν πρέπει να κοιμηθείς ή πρέπει να ξυπνήσεις...»

»Την εποχή που εσείς οι άνθρωποι, πριν ακόμη γνωρίσετε την γη, προσπαθούσατε να φτάσετε στο φεγγάρι, εγώ, ήδη, είχα ξεκινήσει να ταξιδεύω σε όλο τον πλανήτη, σε μέρη που δεν είχε φτάσει ανθρώπου πόδι. Εκείνα τα χρόνια, όμως, είπα να το ρίξω λίγο έξω: βαρέθηκα να ταξιδεύω τόσο μακριά και ξεκίνησα για την Μύκονο, που τόσα είχα ακούσει. Με πείραξε, όμως, η θάλασσα–συγγνώμη κιόλας– κι έτσι σταμάτησα στο νησί σας. Και επειδή είμαι από τους πιο κοινωνικούς νάνους, όπως θα έχεις καταλάβει, έφτασα σε διάφορες παραλίες του νησιού, με ωτοστόπ».

»Κάποια στιγμή, που λες, τράβηξα για την ενδοχώρα και έφτασα στο χωριό αυτό. Δεν είχα ξαναδεί τέτοιο τοπίο όπου και αν είχα ταξιδέψει! Θα σου δείξω, μάλιστα, κάποιες φωτογραφίες, που έχω μαζί μου, από εκείνα τα χρόνια τις δεκαετίας του '60 [σσ. αυτές που βλέπετε και εσείς]. Τις πήρα μαζί μου μήπως με βοηθήσουν να ξαναβρώ το μέρος· εκείνη την εποχή δεν υπήρχε στον χάρτη... Μην κοιτάς αυτήν από κάτω: έκανα λάθος και πάτησα το κουμπί, ενώ κρατούσα ανάποδα την μηχανή».

«Σήμερα τι κάνεις;» τον ρώτησα με ενδιαφέρον. «Εδώ και πολύ καιρό»,μου απάντησε, «είμαι μαζί με μια μεγάλη παρέα νάνων που ζούμε ευτυχισμένοι στο σπίτι της Ζέτας. Κάνουμε δουλειές στον κήπο, φροντίζουμε τα δέντρα και τα φυτά, της κάνουμε παρέα. Μόλις η Ζέτα μάς ανέφερε για τις διακοπές της Τήνου, την παρακάλεσα να έρθω εγώ στην θέση κάποιου άλλου, γιατί ήξερα το χωριό και το είχα νοσταλγήσει. Εξάλλου, όπως σου είχα πει, την άλλη φορά ήρθα για να κάνω κανένα μπανάκι. Φέτος, είπα να μείνω λίγο παραπάνω, να γνωρίσω καλύτερα το χωριό και να βρω κάποιον δικό μου να κάνουμε παρέα. Είστε τόσο χαζοί –συγγνώμη κιόλας– αλλά δεν ξέρετε ότι η περιοχή σας είναι ένας μικρόκοσμος γεμάτος ξωτικά, αερικά, νεράιδες, καλικάντζαρους και τελώνια... Υπάρχει και μια κοινότητα νάνων (μακρινά ξαδέρφια) που ζουν σε μια απομακρυσμένη από το χωριό περιοχή, με τον οικισμό τους μέσα στις τρύπες των βράχων!».

Άστραψαν τα μάτια μου.«Θα 'θελες να ξανάρθεις;» ρώτησα δειλά-δειλά.«Σίγουρα! κάποια στιγμή στο μέλλον. Να πάω και στην Μύκονο μετά, γιατί μου έμεινε απωθημένο...». Τον κοιτάω αυστηρά και του λέω: «Αν είναι να πας μετά στην Μύκονο, καλύτερα να μην ξανάρθεις στο χωριό –συγγνώμη κιόλας!».

Φωτογραφίες, από την πρόσφατη επίσκεψη του νάνου στην Βωλάξ, δείτε και στην σελίδα «Μύθοι».

Μοιραστείτε το