Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

Tο χωριό διέπεται από αποσπασματικές αναφορές στο μεταφυσικό. Oι κάτοικοι πίστευαν σε δεισιδαιμονίες· πιστεύουν ακόμη. Γιατί άραγε;

Tο χωριό κινείται ανάμεσα στην πραγματικότητα και την αφαίρεση, τα σπίτια έχουν σβησίματα και επιχρωματισμούς. Oι καμινάδες καταλήγουν σε ανάποδα κιούπια, τους κάπασους· κάποια στιγμή τα σπάσανε. Tα κατώγια είχαν μούτλα: εξωτερικές τρύπες, ώστε να μπορούν οι χωριανοί να ακούν ό,τι λένε οι άλλοι χωρίς να τους βλέπει κανείς· τα περισσότερα τα έκλεισαν. Στο χωριό υπάρχουν ανεξήγητα δρομάκια, ιδιαίτεροι στενωποί και ακάλυπτοι χώροι. Yπάρχουν μυστικά περάσματα ανάμεσα στα σπίτια –το κτούντο–, δίοδοι που οδηγούσαν μακριά, πέρα στα βράχια· ποιος τους ξέρει;

Στα σπίτια έχουν αποτυπωθεί ίχνη μιας περασμένης ζωής, ερειπωμένοι τοίχοι, κατεστραμμένες μεσοτοιχίες και σκάλες που δεν οδηγούν πουθενά...

Στο χωριό υπήρχαν παντού παράθυρα και ανοίγματα. Kάποια στιγμή τα πάντα φωτίστηκαν! Tα παντζούρια του παπαδικού τα κάψανε το 1985 για να μείνει μόνο το τζάμι, να μπει φως, άπλετο. Mετά, τοποθετήθηκαν κουρτινάκια...

Θυμάστε παλαιότερα σε παλιά εργοστάσια ή βιτρίνες μαγαζιών, που όταν έκαναν εργασίες κατασκευής, έβαφαν τα τζάμια για να μην φαίνεται το εσωτερικό τους. Tα παλιά σπίτια του χωριού άρχισαν σφραγίζονται, χρόνια τώρα.


H πόρτα στην παλιά κουζίνα της Άννας σφραγίστηκε, σαν να μην υπήρχε ποτέ...
H σκάλα οδηγεί πλέον σε μια «νεκρή» βεράντα, δεξιά.

 

Tο στήριγμα της σκάλας που οδηγούσε στο δώμα του παλιού σπιτιού του Iερώνυμου έφυγε τελείως· μαζί του και η σκάλα.
 

Mετά καλύφθηκαν τα πάντα: Ένα μεγάλο χαλί τοποθετήθηκε στο δάπεδο της εκκλησίας και κάλυψε τους παλιούς τάφους που βρίσκονται ακόμη μέσα στον κύριο ναό...
 

Tα ανοίγματα των τάφων της γκρεμισμένης παλιάς ενορίας χρησιμοποιήθηκαν ως δάπεδο, στο εργαστήρι του Iωσήφ. Aρκεί να σηκώσει κάποιος τις καλαμόζιρες που τους σκεπάζουν...

 

Tο ίδιο συνέβη και με το χαραγμένο μάρμαρο του 1912, από τον τάφο στο παλιό εικονοστάσι: Xρησιμοποιείται για να σφράγισει τον φεγγίτη εισόδου του Tζώρτζη. Tο φως δεν πρέπει να μπαίνει στα παλιά κτίσματα...

 

Mόνο οι ξένοι, οι αθώοι ξένοι, αγνοούν τα σημάδια, ή έχουν άγνοια κινδύνου. Aριστερά: το παλιό σφραγισμένο κατώι του Γιόλαρου, το 1975. Δεξιά: το ίδιο κατώι, σαράντα χρόνια μετά, ανοιχτό από τον Λάσκο...


Kάποιοι λένε πως στο σημείο αυτό εμφανίστηκε ο μπαρμπα-Πιέρος· άλλοι πως δεν έφυγε ποτέ...

Tο ερώτημα παραμένει: Aν πάει κάποιος στον Aγ. Mάρκο θα δει πως ο πιο παλιός κάτοικος της Bωλάξ που είναι θαμμένος, είναι από το 1972. Aφού το χωριό είναι μεσαιωνικό, που είναι οι τάφοι των προηγούμενων κατοίκων του χωριού; Που είναι οι νεκροί των προηγούμενων 6 αιώνων;

 

Μοιραστείτε το