Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!
School's out!

Συνεχίζοντας μετά από καιρό, την παρουσίαση ιδιωτικών χειρογράφων και διοικητικών εγγράφων, παρουσιάζουμε σχολικούς ελέγχους του Πέτρου Βιδάλη, περιόδου 1967-1969.

Η ζήτηση για εκπαίδευση, ιδίως από τη δεκαετία του ’60 και μετά, είναι εντυπωσιακή, αντικατοπτρίζοντας  τις παγιωμένες αντιλήψεις της ελληνικής κοινωνίας τόσο για επαγγελματική και κοινωνική ανέλιξη μέσω της εκπαίδευσης, όσο και για επαγγελματική εξασφάλιση μέσω της κατάληψης μιας μόνιμης θέσης στο Δημόσιο τομέα —πόσο σημαντική για τα παιδιά που ερχόντουσαν στην Αθήνα από την επαρχία.

Είναι γνωστό πως ο Δημόσιος τομέας κατατάσσει το ανθρώπινο εργατικό του δυναμικό με βάση (κατά κύριο λόγο) τα τυπικά προσόντα, τα οποία προσδιορίζονται από το επίπεδο εκπαίδευσης. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, η επιθυμία απόκτησης περισσότερων γνώσεων αλλά και αυτή της ολοκλήρωσης των σπουδών στη δευτεροβάθμια υποχρεωτική και μεταϋποχρεωτική εκπαίδευση (μαζί με λόγους που έχουν να κάνουν με την εύρεση καλύτερης εργασίας), είναι οι σημαντικότεροι λόγοι απόφασης της συνέχισης των σπουδών στο εσπερινό σχολείο.

Το Ε’ Γυμνάσιο Θηλέων Αθηνών, στην οδό Βαλτετσίου (αρχείο Γεωργίου Μπακούρου)

Η πρώτη σχολή εσπερινής εκπαίδευσης εμφανίστηκε στην Ελλάδα με πρωτοβουλία του «Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας», ο οποίος ίδρυσε το 1901 νυχτερινή εμπορική σχολή. Το 1927 επιτράπηκε η ίδρυση νυχτερινών Πρακτικών Εμπορικών Σχολών και από ιδιώτες και δυο χρόνια αργότερα, ιδρύθηκαν τα πρώτα δημόσια νυχτερινά δημοτικά (με την έννοια της παροχής στοιχειώδους εκπαίδευσης) σχολεία, όπου το Κράτος ψήφησε τον νόμο 4397, ο οποίος είχε ως στόχο την καταπολέμηση του αναλφαβητισμού όσων είχαν υπερβεί την νόμιμη ηλικία φοίτησης στο Δημοτικό σχολείο.

Το 1964, με το νομοθετικό διάταγμα 4379 ορίζεται ότι η φοίτηση στη Μέση Εκπαίδευση θα παρέχεται στα Γυμνάσια και στα Λύκεια, στα οποία η εσπερινή εκπαίδευση θα είναι τετραετής. Έτσι, το σχολικό έτος 1964-1965 τα εσπερινά γυμνάσια φτάνουν τα 33 και τα αντίστοιχα λύκεια τα 34 —ένα ικανό νούμερο θα λέγαμε, για τα δεδομένα της εποχής.

Μιλήσαμε για Σχολεία Θηλέων. Ιδού ένας άγραφος έλεγχος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας (δημοτικά Σχολεία Ψυχικού-Εκάλης) ,της δεκαετίας 1990, λίγο καιρό πριν πάρει τη σύνταξή του ο καθηγητής γαλλικών, Ζακ Βίδος.

Με αυτό το Ν.Δ. 4379, ο Γιώργος Βιδάλης σπουδάζει στο νυκτερινό παράρτημα του Ε’ Γυμνάσιου Θηλέων Αθηνών (Αγ. Νικόλαος Πευκακίων,  κάτω από τον Λυκαβηττό), βράδυ πια, όταν οι αίθουσες είχαν αδειάσει από τις σπουδάζουσες κοπέλες και τα αγόρια έπαιρναν τη δική τους θέση στα θρανία. 

Οι σχολικοί έλεγχοι που έχουν σωθεί ξεκινούν από το δεύτερο δίμηνο της Α’ Λυκείου (Δεκ. 1967) και καταλήγουν στο δεύτερο δίμηνο της Ε1 τάξεως λυκείου (Δεκ.1969).

ΥΓ. Λουκία, Νικόλ, Μαίρη και Γιώργο (Φυρίγο) στείλτε μας παρόμοιο υλικό να το ανεβάσουμε προσεχώς στην ιστοσελίδα μας. Για την ώρα, καλό καλοκαίρι!

Μοιραστείτε το