Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!
Διαφύλαξη της ιστορίας

Τον Αύγουστο του 1997, στην Ιερά Μονή Αγ. Φραγκίκου, το Επαρχείο Τήνου παρουσίασε μια «έκθεση εκμαγείων από λαϊκά λιθανάγλυφα», μέρος ενός φιλόδοξου προγράμματος που κράτησε για κάποια χρόνια και ονομάστηκε “Η Τήνος εκτός των Τειχών”.

Ο Έπαρχος Αντώνης Μαραγκός έγραφε τότε: «Το νησί μας αποτελεί ένα ατελείωτο έργο τέχνης, ένα υπάιθριο μουσείο που φιλοτέχνησε ο ιδρώτας, το μεράκι και το ταλέντο των συμπατριωτών μας. Αυτή η αλήθεια δημιούργησε και σε μας την υποχρέωση να συμβάλουμε στην ανάδειξη και την προβολή του τόπου μας. […] Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας εντάσσεται η κατασκευή και έκθεση εκμαγείων, αφετηρία για αντίστοιχες εκθέσεις…»

Στο σπίτι του Μάκη Χαρικιόπουλου —γιου του πρόωρα χαμένου Τζώρτζη— βρίσκεται εντιχοισμένο ένα σημαντικό μαρμάρινο ενετικό οικόσημο του Οίκου των βενετών πατρικίων Valier. Ο συγκεκριμένος Οίκος  έδωσε μεταξύ άλλων δύο δόγηδες της Βενετίας τον 17ο αιώνα (102oς δόγης Berticci Valier [15.VI.1656-29.III.1658] και 109ος δόγης Silvestro Valier [25.II.1694-7.VII.1700]) με δικά τους νομίσματα. [I Dogi, Venice Media] 

Ο Οίκος είναι εγγεγραμμένος στο Ενετικό Libro D'Οro για πρώτη φορά το 1297, αλλά ο γενάρχης βρίσκεται πίσω στο 890 μ.Χ., με πρωτεπώνυμο το Valero. [xoomer.alice.it] Το συγκεκριμένο οικόσημο θα μπορούσε να ανήκει σε έναν από αυτούς ή, κατά τον  Αλέκο Φλωράκη, σε μέλος της οικογένειας εγκατεστημένο στην Τήνο, όπως ήταν ο Nicolò Valier, Βενετός Προβλέπτης Τήνου το 1624, ή ο συνονόματός του σύνδικος και κάτοικος του νησιού το 1654. [Οικόσημα Τήνου, Ερίννη 2001, σελ.62] (Τα αρχικά Z και S που υπάρχουν χαραγμένα επάνω από τον αετό, πιθανότητα έγιναν εκ των υστέρων, κάτι που εικάζεται εξαιτίας τις ποιότητάς τους).

Το οικόσημο αυτό, λόγω της σημασίας του, ξεπερνάει τα στενά όρια του κτήτορος και αποτελεί ιστορικό «κτήμα» ολόκληρου του οικισμού. Νομίζουμε πως η σχετική διαφύλαξή του μπορεί να πραγματοποιηθεί με την κατασκευή εκμαγείου για την αντιγραφή ενός λιθανάγλυφου —κάτι που δεν απαιτεί την αποκόλλησή του από τον τοίχο του οικήματος.

Στο παρελθόν ο Σύλλογος συντήρησε τις σημαντικότερες ιερές εικόνες του χωριού. Μήπως κάποια στιγμή, με τα πενιχρά μέσα που διαθέτει και γνωριζοντας πως δεν αποτελεί προτεραιότητα κάτι τέτοιο, θα μπορούσε να διαφυλάξει το συγκεκριμένο οικόσημο;

Στη λογική ας-το-γράψουμε-και-μπορεί-κάποτε-να-γίνει, αντιγράφουμε την τεχνική κατασκευής εκμαγείων από τον κατάλογο της έκθεσης του Επαρχείου, οραματιζόμενοι ένα πιστό αντίγραφο του οικοσήμου στο μουσείο του χωριού, και από δίπλα ένα μικρό συνοδευτικό κείμενο με την αδιαμφισβήτητα σημαντική ιστορία του. 

  1. Μηχανικός καθαρισμός του αντικειμένου από επικαθίσεις (κονίαμα, σκόνη, χρώμα κ.λπ.), με χρήση βούρτσας, σφουγγαριού και νυστεριού. Χημικός καθαρισμός με ουδέτερο σαπούνι.
  2. Εφαρμογή αντιστρεπτικού μονωτικού υλικού στην επιφάνεια του αντικειμένου, με σκοπό την προστασία του, καθώς και την ευχερέστερη κι ασφαλή αποκόλληση του εκμαγείου.
  3. Εφαρμογή σιλικόνης (λάστιχο) σε δύο διαδοχικά στρώματα, με πινέλο το πρώτο και με σπάτουλα το δεύτερο, για την κατασκευή του αρνητικού (καλούπι).
  4.  Αναμονή για τη στερεοποίηση του καλουπιού. Κατασκευή εσάρπας, δηλαδή της βάσης που στηρίζει το λάστιχο από γύψο και τζίβα.
  5. Αποκόλληση εκμαγείου. Καθαρισμός του αντικειμένου από τυχόν υπολείμματα, με νυστέρι.
  6. Κατασκευή θετικού (αντιγράφου) από γύψο: επάλειψη αραιού πρώτου στρώματος με πινέλο, δεύτερο στρώμα πυκνόρρευστο, τοποθέτηση τζίβας για οπλισμό, περιμετρική στερέωση με γύψο.
  7. Στερεοποίηση γύψου, αφαίρεση λάστιχου και αισθητική αποκατάσταση αντιγράφου.

 

Μοιραστείτε το