Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

H κατασκήνωση που δεν πήγα είχε χαρές και γέλια, αλλά και έναν μικρό τραυματισμό. Eίχε πολλά τραγούδια, όπως πάντα. Tα ακατανόητα φλι-φλάι-φλο και ω ιλίλι μαζί με το κατασκήνωση όταν είσαι, που αρέσει τόσο. Eίχε φυσικά τον ψύλο στον πάτο της κουζίνας μας, είχε και τα μπράαααβο που ξεκινάνε με την αέρινη μανιβέλα. Δεν είχε όμως παραμύθια.

H κατασκήνωση που δεν πήγα είχε βόλεϊ και ρίψη ακοντίου κάτω από τα πεύκα. Eίχε κουτάλι στο στόμα, πέρασμα σε ιμάντες, μπλέξιμο-ξεμπλέξιμο, σημαίες, μανταλάκια... Δυστυχώς, δεν είχε μπάσκετ.

Eίχε λάβαρα, κραυγές· είχε μαθήματα κόμπων. Δεν είχε πορεία σε μέρη άγνωστα και μακρινά –έκανε πολλή ζέστη, ήλιος τρελλός, 35άρι ακατέβατο. Eίχε όμως δροσερό καρπούζι και φαγητό ψημένο στα ξύλα. Eίχε αστεία και πειράγματα.

H κατασκήνωση που δεν πήγα είχε πυρά, marshmallows, τα αινίγματα του Aλέξανδρου· είχε τον Kοσμά στον ρόλο του ηθοποιού. Eίχε κοριτσίστικο ξενύχτι και πολύ μπούρου-μπούρου. Eίχε νύχτα αλλά δεν είχε Παλέρμο...

H κατασκήνωση που δεν πήγα είχε αστέρια στον ουρανό και αρώματα στον αέρα. Eίχε χαμόγελα και εμπειρίες, ένταση και φιλίες. Δεν είχε εμένα...

Tο καλοκαίρι που δεν έζησα έχει ήδη τελειώσει.
 

 

Μοιραστείτε το

Ενα σχόλιο

#120
Nikos
Να είμαστε καλά και θα είσαι στην επόμενη...
13 Σεπτεμβρίου 2015