Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

Λέμε να αρχίσουμε να ανεβάζουμε φωτογραφίες από τους ανθρώπους του χωριού·
φωτογραφίες από τους ανθρώπους μας. Λέμε ακόμη, να ανεβάζουμε ποιήματα, αντί για λεζάντες.

Ο ήλιος βασιλεύει. Τα σύννεφα σηκώνονται ανάμεσα στα βράχια / και ένας μακρύς άνεμος ξυρίζει τις βελανιδιές. / Τα πουλιά πετάνε πέρα, στο ατέλειωτο διάστημα. /
Στα βουνά δεν υπάρχουν οι έγνοιες του κόσμου...


Λουκία Ζαλώνη (1904-2001)

Μου φαίνεται πως μία έξυπνη πλανιέται στα βουνά
με χείλη πάντα χαμογελαστά, μ' ευγενική συμπεριφορά.
Μόνη στέκεται 
στην πιο μοναχική λοφοκορφή, γη των συννέφων γύρω της.
Απαλά φυσάει ο άνεμος, απαλά πέφτει η βροχή.
Η χαρά σαν ομίχλη μεγαλώνει
και διώχνει τις σκέψεις της για το σπίτι.


Τσ'ου Γιουάν (4ος αι. μ.Χ.)

 

 

 

Ανδρέας Σιγάλας (1906-2000) 

Όταν ήμουν νέος δεν ταίριαζα στο κοινό καλούπι.
Από ένστικτο, αγαπάω τα βουνά και τους λόφους.
Μένοντας στην απλότητα, 
θα γυρίσω στον κήπο, στο χωράφι.
Μόνος μου, βάζω να πιω μια κούπα κρασί•
Όταν η κούπα αδειάζει, η στάμνα τη γεμίζει από μόνη της.
Περήφανος σφυρίζω κάτω από τ' ανατολικό μπαλκόνι.
βρήκα πάλι το νόημα της ζωής...


Τάο Τσι'έν (365-427 μ.Χ.)

 


 


Φραγκίσκος Πιπέρης (1923-2010)

Ανάμεσα στα λουλούδια μια φιάλη κρασί.
Πίνω μόνος χωρίς σύντροφο.
Υψώνω την κούπα μου και προσκαλώ το φεγγάρι.
Μαζί με τον ίσκιο μου, είμαστε τρεις.

Κι ας μην ξέρει το φεγγάρι να πίνει.


«Πίνοντας μόνος κάτω από το φεγγάρι», Λι Πο (701-762 μ.Χ.)

 

 

 

 


Λίζα Ξενοπούλου (1919-2010)

 

 

 

 


Γιώργος Iακώβου Βίδος (1905-1990)

[Σε απάντηση στην ερώτηση του Αυτοκράτορα: 
«Δικό σου τι είναι ανάμεσα στους λόφους;»]

Δικό μου τι είναι ανάμεσα στους λόφους;
Απάνω στις κορφές τα άσπρα σύννεφα.
Αυτά είναι μοναχά για τη δική μου τέρψη,
δεν πιάνονται, δε στέλνονται στη Μεγαλειότητά σου.


Τάο Χουνγκ-Τσινγκ (452-539 μ.Χ.)



 

 

Μάρκος Φυρίγος (1923-2012) 

Μέρες και νύχτες γυρνούν,
καθώς ρυτιδώνεται το πρόσωπό μου
και λιγοστεύει το πνεύμα μου.
Φοβάμαι, μη σε μια στιγμή σκορπίσει η ζωή στον άνεμο.
Πάντα είχα δύναμη... 
Όμως, που ξέρεις.


Τζουάν Τσι (210-263 μ.Χ.)




 

 

Ρόζα Φυρίγου (1924-1996)



 

 

Γεώργιος Nικολάου Bίδος (1924-1983)




 

 

Ιερώνυμος Χαρικιόπουλος (1909-1997)

Το μεγάλο ποτάμι, το Φθινόπωρο, 
γρήγορα πλημμυρίζει.
Στην άδεια χαράδρα η νύχτα είναι γεμάτη θορύβους.

Μαζεύω τις κουκουνάρες που έριξε ο άνεμος
και ανοίγω τις κυψέλες όταν ο ουρανός είναι κρύος.

Τα μονοπάτια κρύβονται σε χίλιες σωρωμένες πέτρες.


Του Φου (712-770 μ.Χ.)



 

Για την μεταφορά: mix_09.2015

Μοιραστείτε το