Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

Mέσα στα χρόνια έχουμε βρει και διασώσει διάφορα γράμματα, ραβασάκια, σημειώσεις και αλληλογραφία των κατοίκων του χωριού. Μέσα σε αυτά βρίσκουμε μικρές εκμυστηρεύσεις, απλά σχόλια, οικογενειακά προβλήματα και, κυρίως, πάμπολλες ευχές! Ως άλλη μία πτυχή του χωριού και των ανθρώπων του, σας μεταφέρουμε αποσπάσματα σε κάποια από αυτά.

Τα κείμενα είναι eκφρασμένα με αυθορμητισμό, ευαισθησία και χιούμορ, γνήσια διατυπωμένα, που θα τα θεωρούσαμε αποτυπώματα ενός αυθεντικού λαϊκού λόγου. Kρατήσαμε φυσικά την ορθογραφία που είχαν, σε μονοτονική βάση.

Εις την αγαπητήν μας Καν Μαρίαν. Θερμάς ευχάς δια την ονομαστικήν εορτήν και η Μεγαλόχαρη βοήθειά σας. (15.8.1934)

Αγαπητή μου, επωφεληθείς ημερησίας εκδρομής Συριανού εις την Τήνον, εξεπληρώω διακαή πόθον μου προσκυνήσας και εγώ την Μεγαλόχαρη. Συγγνώμην που δεν είχα χρόνο δια προσωπικήν επίσκεψιν εις το χωριό σας. (1935)

Αγαπητή μου αδελφή Ροζαριά χαίρε από εμένα την αδελφή σου Λουκία. σας αιφχόμεθα δια τον νέον έτος χρόνια πολά και εφτιχησμένα, ότι επιθυμά η καλί σου καρδιά και στις χάρεσου και το χρόνο να σε έχομε εδό. επίση σε φιλούμεν επό βάθος καρδίας και τα παιδιά σας τέλνουν δια τον νέον έτος και σας φιλούνε το χέρι σας. (1.01.1936)

Δια να σου γράψω θεία τον πόνο μου πρέπει να έχω ολόκληρο βιβλίο, γι' αυτό και θα τα πούμε στο χωριό από κοντά. Διαβήβασε τους χαιρετισμούς μου στα ξαδέρφια. Εύχομαι υγείαν και καλήν αντάμοσιν. (1946)

Η μητέρα  έσφαξε την κόττα και φάγαμε πολύ όμορφα. (1952)

Όλα καλά από χωριό. Τις 2 Αύγουστου επίγε την Αγελάδα την δικιάμας. Πριν, ο Γεώργος έβαλε την δαμαλίδα. Αυτά. Τι άλλα νέα εσείς στην Αθήνα; (1961)

Γιώργη αν έχεις τσοκάλι από ταμεγάλα όπος επίρε η αντονίνα τον 25 δραχμό, στήλεμου ένα μετό πεδί και θαέρθο εγώ αυτές της μέρες και θατοπληρόσο να μην τα χάσι τοπεδί, σεχερετό. Λίζα ξενοπούλου (αχρονολόγητο)

Λαχταρώ να έρθω στο νησί αλλά δεν είναι τόσο εύκολο να έρθεις από το Μόντρεαλ. (1968)

Τα νέα μου: Αφού θα έμενα στην Αθήνα, στις 20, επούλισα τας ζόα μου στο Φρακίσκο Πιπέρι δραχμάς 7500. Θα μου τα προσέχι. (1971)

Να με συνχωρέσητε που δεν σας γράφω χωριστά. Αλλά έχω μίαν σύσταση μόνο. Δεν θα το διαβάσετε όλοι μαζύ; (αχρονολόγητο)

Το τηλέφωνο του Ιάκοβου Φιλιπούσι που λέμε Καρίδα είναι 738 757. Μην κάνεις λάθος. (1976)

Εμείς ετοιμαζόμαστε για να φύγουμε για την Τήνο. Θα φύγουμε αύριο Παρασκευή και θα μείνουμε 10 ημέρες. Έτσι, μια εβδομάδα πριν έρθετε θα είμαστε στην Αθήνα και θα σας περιμένουμε. Προσέξτε όμως να μην αρρωστήσετε κρυώνοντας και να μην φοράτε βρεμένα ρούχα. (12.7.1979)

Είναι πολύς καιρός που θέλω να σας γράψω αλλά δεν ευκαιρούσε η μικρή για να μου γράψει το γράμμα. (1986)

Χαιρετισμούς στον αδερφό σου τον Αλέκο. και τη Ρόζα. Το δρόμο σας τον φτιάξανε; (1987)

Εγώ με την υγεία μου, είμαι πολύ χάλια, πότε είμαι καλύτερα και πότε χειρότερα. Έχω περάσει πολλά. και μακάρι τα βάσανά μου, να σταματήσουν εδώ. Ευτυχώς έχω καλά παιδιά και δεν μ' αφήνουμε ούτε λεπτό μόνο μου. Ο Θεός να τα έχει καλά. Αυτά είναι τα νέα τα δικά μου. Καλή Ανάσταση, καλό Πάσχα και Χριστός Ανέστη. (14.4.1995)

Σας τα είπα όλα. Παρακαλώ εσείς γράψτε τα νέα του χωριού. (αχρονολόγητο)

Πολή Αγαπημένη μου Μαριά σε φυλώ. Μαριά μου έχω κάτη πόνους στα όλα μου τα κόκαλα έχω και πολή πίηση αλλά κάθε μέρα σε θημάμαι στην προσευχή μου. Να μας έχει ο Θεός καλά να ξαναανταμοθούμε, το καλοκαίρη έστω. όχι μόνο μέσα από τα γράμματα. (7.2.1996)

Τι να σου λέω τώρα. Τα παιδιά από την Χώρα και ο υιός τους ο Άγγελος είναι τώρα Στρατιώτης στην Σάμω. Περνάει ο καιρός... (3.1996)

Εδώ και ένα μήνα ακριβώς βρίσκομαι στο γηροκομείο και είμαι βαθειά πικραμένη. Αν είχα τουλάχιστον σύνταξη 240.000 το μήνα θα ήμουνα σχεδόν βασίλισσα εδώ μέσα. Αυτές που μπορούν να πληρώσουνε αυτό το ποσόν είναι μόνες στο δωμάτιο κάνουνε ότι θέλουνε έχουνε τηλεόραση και σβύνουνε ότι ώρα θέλουνε τα φώτα. Ενώ εγώ που έχω κι' άλλη μαζί μου Συριανή πρέπει να κοιμάμε από τις 9 και να ζω στο σκοτάδι, φως δεν θέλει καθόλου. Μετά τις 9 και ένα λεπτό, μύγα δεν κουνά. Μην λέτε σε κανένα στο χωριό ότι θα νοικιαστή το σπίτι, μην το μάθη το Ίδρυμα και μου ζητήσουνε αύξηση. (1998)

Εδώ όλες παίρνουνε χάπια για να κοιμηθούνε. Κακό το γήρας. Αντώνη παρακαλώ το Θεό να με πάρη πιο νέα, κάτω των 85 ετών. Βλέπω εδώ γριές και γέρους 87, 93 έχουνε τα χάλια τους. Τρέμουνε ολόκληρα σαγόνια, ποδάρια χέρια. Σας εύχομαι μαζί με τη Ρόζα να γεράσετε και να είσαστε πάντα μαζί, στο σπίτι σας. Περαστικά και σιδερένιοι. (6.10.1998)

Ίδα πος έμαθες δια την Σοφιά μου που στείνη σπητάκη και σε ευχαριστώ που εχάρηκες, αλά πάρα πολά έξοδα. Αν εγώ έπερνα σύνταξη τόσα χρόνια που εδούλεβα θα εμπορούσα να την βοηθούσα αλλά δεν μου εύγαλαν Σύνταξη διότι φτέω εγώ δεν επέμεινα. Θα έπερνα καλή σύνταξη ενώ τώρα τα πληρώνει μόνη της. τι να κάνεις ήθελε σπίτι. (1998)

Κυρία Μαρία σας φυλώ πολαίς φοραίς. Πάντα παρακαλώ για σας και για την υγεία του Νάσου σου, πάρα πολή σε σκέπτομαι. Εγώ Μαριά μου δεν είμαι καθόλου καλά μόλης και πηγενω εις την εκκλησία με το παστουνάκη. Αυτά τα ολίγα. Λουκία Zαλώνη (19.12.1998)

Δεν καλοβλέπω και δεν ιμπορώ να γράφω πια σε κανέναν. Στο τελέφονο δεν ακούω καθόλου. Με αυτά τα ολίγα, σε φυλώ πολαίς φοραίς με αγάπη. Εύχομαι το γράμμα να σε εύρη καλά. Έχεις και πολλά χαιρετίσματα από την Ζοσηφίνα και τας ευχάς της με πολύ Αγάπη. Παρακάλα και εσή για μένα. Πάντα Σας  Αγαπώ και σας θημάμε. (1999)

Μοιραστείτε το