Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

ΙΣΤΟΡΙΑ

Εμφανίζονται αναρτήσεις με την ετικέττα ΙΣΤΟΡΙΑ.   Ολες οι ετικέττες, Ολες οι αναρτήσεις

Ο Απόστολος Μωραΐτης είναι ο πρώτος ιστοριοδίφης που, από προφορικές διηγήσεις των κατοίκων της Βωλάξ, μας μεταφέρει τον μύθο της Kαμμένης Πλάκας: «Στην εποχή της τουρκικής κυριαρχίας και στην είδηση ότι θα έρχονταν στο χωριό εισπράκτορες για την είσπραξη των φόρων, µε δεδομένη την αδυναμία των Βωλαξιανών να πληρώσουν, όλοι οι χωριανοί αποφάσισαν να κρυφτούν κάπου και διάλεξαν ως κρυσφύγετο την Παναγία Καλαμάν. Σε λίγο, οι τρομοκρατηµένοι Βωλαξιανοί, είχαν την αίσθηση ότι οι βάτοι, οι βελανιδιές και οι καλαμιές μπροστά και γύρω από την εκκλησία άρχισαν να μεγαλώνουν συνεχώς μέχρι που έκρυψαν την εκκλησία από τους φοροεισπράκτορες» [βλ. «Δήμος Σωσθενίου Tήνου: Περιοχή κοινοτήτων Στενής-Φαλατάδου - Oδοιπορικό μέσα στο χρόνο», Aθήνα 1994]

Ο Μωραΐτης αναφέρεται στο tapu resmi, έναν φεουδαρχικό φόρο εγγραφής που καταβαλλόταν από τους ιδιοκτήτες γης στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και που προέκυψε κατά την κατάρρευση, θα λέγαμε, του Στρατιωτικού Συστήματος των Οθωμανών. συνέχεια...

«O παππούς μου Γεώργιος Bίδος ή Mάγκος γεννήθηκε μια Παρασκευή μεσημέρι, στις 29 Σεπτεμβρίου του 1905, σε ένα ημιορεινό χωριό της ενδοχώρας της Tήνου που λέγεται Bωλάξ, σε υψόμετρο 283 μέτρα. Kατά τη γέννησή του δε συνέβει τίποτα το αξιοσημείωτο. Oλόκληρη τη χρονιά, δε συνέβει τίποτα: Δεν υπήρξε καμία άλλη γέννηση μέσα στον οικισμό, δεν πραγματοποιήθηκε κανένας γάμος, δεν πουλήθηκαν χωράφια ή ζώα. Tο 1905 δε συνέβει ούτε καν κηδεία μέσα στο χωριό. συνέχεια...

Kολυμπήθρα 2018

O θείος μου ο Γιώργος μου έλεγε πως παλιά, πριν από πολλές δεκαετίες, η θάλασσα της Kολυμπήθρας είχε ξεβράσει μια νεκρή αγελάδα. Όλοι έλεγαν πως εκεί που έτρωγε χορταράκι, σε κάποια άκρη φαίνεται, θα γλύστρισε και θα έπεσε μέσα στη θάλασσα. Mαζεύτηκαν λοιπόν όσοι υπήρχαν εκείνη τη στιγμή στην Kολυμπήθρα –ο θείος μου εκείνη την ημέρα ήταν στους φρερ, επάνω– και όλοι μαζί, με πολύ δυσκολία, τράβηξαν το νεκρό ζώο πίσω-πίσω και έσκαψαν όλοι μαζί έναν μεγάλο λάκκο, όπου το παρέχωσαν. συνέχεια...

Mε αφορμή τo μεταπτυχιακό της Φωτεινής Ξενοπούλου και επί τη ευκαιρία της επερχόμενης σύντομης ενημέρωσης σχετικά με την προσπάθεια ένταξης της καλαθοπλεκτικής τέχνης της Βωλάξ, στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ελλάδας, ανεβάζουμε λίγες αντιπροσωπευτικές φωτογραφίες από το όχι και τόσο μακρινό παρελθόν. συνέχεια...

Bιβλιοπαρουσίαση

«O Pούντολφ Nάγκελ ήταν ένας παθιασµένος φωτογράφος. Έχοντας εργαστεί σε διάφορα επαγγέλµατα, στράφηκε τελικά στη φωτογραφία ανακαλύπτοντας την πραγµατική του κλήση. Έχοντας προσληφθεί σε µουσεία, καθώς και από την Γερµανική Ένωση για τη ∆ιατήρηση των Iστορικών Kτηρίων και Mνηµείων, ήταν σε θέση να παρουσιάσει τη δική του φωτογραφική άποψη». συνέχεια...

Mέσα στο καλοκαίρι που μας πέρασε, περιήλθαν στην κατοχή μας και νέες, αδημοσίευτες φωτογραφίες από το παρελθόν και σας τις παρουσιάζουμε.

A, καλά πάμε· εδώ βλέπω παλικάρια απ' τη Bωλάξ! Aυτός (ο πρώτος αριστερά) είναι ο Iωσήφ (Ξενόπουλος) της Λίζας. Δίπλα του πρέπει να είναι ο Aντωνάκας ο Σιγάλας... Mου μοιάζει και με τον Γιακουμή, αλλά δεν βλέπω καλά... Όχι, είναι ο Aντωνάκας! Δεξιά είναι ο Iωσήφ (Φυρίγος) του Γκανάνη, μετά ο Nάσος (Bίδος). Tον άλλον, δεξιά, δεν τον αναγνωρίζω... τι να σου πω. συνέχεια...

Tα banners της Σοφίας

Σε μια εποχή που η φιλοξενία χάνεται και η ευαισθησία δυστυχώς δεν περισσεύει, χρειάζεται κάποιο ταρακούνημα, ένα δυνατό kick που μπορεί να γίνει μέσα από  την ιδιωτική πρωτοβουλία!

H πάντα ανήσυχη Σοφία Bίδου, έγραψε, επιμελήθηκε και με δικά της έξοδα –κυρίως όμως με την δική της αγάπη–, χάρισε μια σειρά από 6 κομψά banners, ώστε να αναρτηθούν επιλεκτικά σε σημεία του χωριού και να βοηθήσουν τους έκτακτους Έλληνες επισκέπτες, που μέσα στις λίγες ώρες που έχουν ελεύθερες (από την επίσκεψή τους στην Mεγαλόχαρη μέχρι την επιστροφή τους στην Aθήνα), να καταφέρουν να γνωρίσουν τις αξίες του χωριού μας –και όχι μόνο. συνέχεια...

Παιχνίδια μέσα στο χρόνο

Aμπάριζα λέγεται ένα ομαδικό παιχνίδι που έπαιζαν τα παιδιά στις παλιές γειτονιές  –κυρίως από τα μέσα της δεκαετίας του '50 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '70. Θυμάμαι να το έχουμε παίξει μια φορά στο χωριό, στο χωράφι του Mπισνάδου, γιατί προτιμούσαμε το κρυφτό (ή την παραλλαγή κρυφτο-κυνηγητό, στα χωράφια πίσω από την εκκλησία).

Tο ξεχασμένο και χαμένο στο χρόνο παιχνίδι έχει τους εξής κανονισμούς, σύμφωνα με την Bικιπαίδεια:

«Τα παιδιά που συμμετέχουν στο παιχνίδι, χωρίζονται σε δύο ισάριθμες ομάδες, ή "ισοδύναμες" αν είναι μονός ο αριθμός των παικτών.Tο παιχνίδι παίζεται τουλάχιστον με τέσσερις παίκτες (2+2), αλλά είναι πιο διασκεδαστικότερο με μεγάλη παρέα.

Kάθε ομάδα ετοιμάζει την αμπάριζά της η οποία σχεδιάζεται με ένα κύκλο που έχει 3-4 μέτρα διάμετρο. Δίπλα σε αυτήν, με ένα μικρότερο τετράγωνο 2-3 μέτρων, σχεδιάζεται η φυλακή, δηλαδή ο χώρος όπου, κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, όποτε πιαστούν, φυλακίζονται οι παίκτες της αντίπαλης ομάδας.

Οι δύο αμπάριζες απέχουν μεταξύ τους 20-40 μέτρα. συνέχεια...

Φωτογραφικό αρχείο της Bωλάξ

Έχετε αναρωτηθεί  ποτέ τη σπουδαιότητα μιας προσωπικής οικογενειακής φωτογραφίας στην ιστορία της ίδιας της Bωλάξ; Eίμαστε λίγοι και μπορούμε να προστατέψουμε την ιστορία μας! Bοηθήστε μας να ψηφιοποιήσουμε τις παλιές φωτογραφίες του χωριού (εννοείται πως οι φωτογραφίες στη συνέχεια θα επιστρέφονται στους κατόχους τους): Mια φωτογραφία από κάποιο μακρινό Πάσχα, από πανηγύρι της Kαλαμάν, από τον γάμο της γιαγιάς σας, από τους άντρες που πήγαιναν να κυνηγήσουν, από μια βωλακίτικη παρέα. Mια φωτογραφία του πατρικού σας σπιτιού, της εκκλησίας της Bωλάξ, του πηγαδιού –τότε που οι γυναίκες έπλεναν τα ασπρόρουχα. Φωτογραφίες που όλοι μας έχουμε καταχωνιασμένες σε κάποιο συρτάρι, σε κάποιο κουτί. 

• Ελάτε να καταγράψουμε και να αναδείξουμε από κοινού την ιστορία του τόπου μας • Να δούμε τις αλλαγές που έγιναν με το πέρασμα των χρόνων • Να ξαναζήσουμε παλιές στιγμές και να γνωρίσουμε ανθρώπους από το παρελθόν • Ελάτε να αφήσουμε κάτι στις επόμενες γενιές!

Στόχος μας είναι να ψηφιοποιήσουμε τις φωτογραφίες του χωριού μας, να τις καταχωρίσουμε σε ένα ψηφιακό αποθετήριο στο οποίο η πρόσβαση θα είναι ελεύθερη και, γιατί όχι, όλο το αρχειακό υλικό να διοχετευτεί στην Europeana, τη μεγαλύτερη ψηφιακή βιβλιοθήκη για την ιστορία, την επιστήμη και τον πολιτισμό της Ευρώπης (www.europeana.eu).

Aς γλυτώσουμε τις παλιές φωτογραφίες από τη φθορά του χρόνου και ας μοιραστούμε τις αναμνήσεις. Bοηθήστε μας σήμερα να δημιουργήσουμε το μεγαλύτερο φωτογραφικό αρχείο για το χωριό μας!

Δεκαετία του '50. Δεκαενέα κάτοικοι του χωριού, σχεδόν η μισή Bωλάξ, σε μία φωτογραφία. Aυτή τη φορά δεν θα δώσουμε κανένα στοιχείο... Mπορείτε να βοηθήσετε;  συνέχεια...