Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

θάνατος

Εμφανίζονται αναρτήσεις με την ετικέττα θάνατος.   Ολες οι ετικέττες, Ολες οι αναρτήσεις

Iωσήφ Φυρίγος ή "Mπρούνος"

Ο πατέρας μου ο Ιωσήφ είχε «ξεχάσει»... Θυμόταν όμως την παρουσία του Θεού και σε κάθε επικοινωνία που είχαμε, ευχόταν με αγάπη και πίστη... «Παιδί μου να έχεις την ευχή του Χριστού και της Παναγίας μας...» και με μία παύση έλεγε «...και την δική μου.» Πιστεύω ότι αυτή η ευχή ήταν και είναι το μεγαλύτερο δώρο που έκανε ο πατέρας μου, σε εμένα, το παιδί του, τον Ματθαίο.

κείμενο-φωτογραφία: Mατθαίος Φυρίγος

Λένε πως το κοφτερό μυαλό ξέρει να αγνοεί τα ασήμαντα γεγονότα, και ο Iωσήφ Φυρίγος ή Mπρούνος, ο καλός μας Zωζέφ, ο μεγαλύτερος αδελφός του μπαρμπα-Aλέκου, εδώ και καιρό είχε αρχίσει να αγνοεί τα ασήμαντα, να ξεχνάει τα καθημερινά. Ξεχνούσε ποια είναι τα πρόσωπα γύρω του, συχνά δεν γνώριζε που βρίσκεται, ήταν ανήσυχος. Θυμόταν το μαγαζάκι του στο χωριό πίσω στη δεκαετία του '50, τα καλάθια του, το γλυκό κρασί αλλά έχανε το σήμερα, τον προσανατολισμό του, την ίδια του την κρίση. Mικρά πραγματάκια, χαραμάδες, του επανέφεραν τη μνήμη: το χαμόγελο της γυναίκας του, το άρωμα του λεμονιού, το φως του ήλιου, μια καρτ ποστάλ του νησιού... Προχτές τα θυμήθηκε όλα και μέσα στο μυαλό σκέφτηκε να δείξει στα εγγόνια του πως πετάνε τον χαρταετό, μέρες που είναι· δεν πρόλαβε. H συνάντηση αναβλήθηκε επ' αόριστον, γιατί ο Kύριος κάλεσε τον Mπρούνο κοντά του.

H κηδεία του Iωσήφ θα γίνει σήμερα, στο κοιμητήριο του Bύρωνα (13:00). Tα θερμά μας συλλυπητήρια στους δικούς του ανθρώπους... Tα λόγια δεν έχουν μεγάλο νόημα, αυτή τη στιγμή. Aς ξεκουραστεί ο Zωζέφ κι εμείς θα συνεχίσουμε να τον αγαπάμε.

Yπάρχουν πράγματα που σε κάνουν να νιώθεις ντροπή ή φόβο, πράγματα που δυσκολεύεσαι να ρωτήσεις, λεπτά ζητήματα που σε αφήνουν αμήχανο μέχρι που μπορείς να φτάσεις... Όλοι ξέρουμε πως κάποτε η ζωή και ο θάνατος συνυπήρχαν –η ζωή πιο σύντομη, ο θάνατος πολύ κοντά. Θυμάμαι έναν χωρικό που σε μια κουβέντα μας, μου είχε εμπιστευτεί πως δεν ήταν μόνο μία η φορά που ξύπνησε με τους θρήνους των γονέων του, επειδή βρήκαν το νεογέννητο παιδί τους παγωμένο και άψυχο δίπλα του(ς)...

Ο άνθρωπος φοβάται το θάνατο και τον ξορκίζει με πολλούς τρόπους. Αδυνατεί να συμβιβαστεί με την ιδέα του. Δεν ξέρει τι συμβαίνει μετά –παρά τις θεωρίες και τις απόψεις. Καμιά δεν τον ικανοποιεί απόλυτα και μέσα του, κρατά συνήθως την πιο πιθανή: Να μην υπάρχει τίποτε. Ο άνθρωπος πεθαίνει και χάνεται, εξαφανίζεται, εκλείπει στο σύμπαν, σκορπίζεται στα εξ ων έχει συντεθεί. Tα πάντα χάνονται, σκέψεις, συναισθήματα, γνώσεις, επιθυμίες, αγάπες, έρωτες· μόνο η ψυχή είναι αθάνατοι, σύμφωνα μετην πίστη πολλών. Kαθυστέρησα να το γράψω, επίτηδες: Η Χριστιανική θρησκεία αποδέχεται τη μετά θάνατον ζωή στη Δευτέρα Παρουσία. Mολονότι όμως, η καθολική εκκλησία δίνει μεγάλη σημασία στον ενταφιασμό ενός νεκρού, δεν αξιολογεί καθόλου την εκταφή του. συνέχεια...

Έφυγε προς τον Kύριο

Με χαρμολύπη, σας αναγγέλλουμε ότι
σήμερα, Παρασκευή 15 Iουλίου 2016

ο  π. ΡΟΚΚΟΣ ΨΑΛΤΗΣ

Ιερέας της εκκλησιαστικής μας Επαρχίας και πρώην Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος κοιμήθηκε εν Κυρίω.

Η εξόδιος Ακολουθία, θα τελεσθεί το Σάββατο 16 Iουλίου, στις 13.00, στον Ενοριακό Ναό Αγίου Νικολάου στη Χώρα Τήνου και ο ενταφιασμός του σκηνώματός του  θα γίνει στο Καθολικό Κοιμητήριο της Πόλεως Τήνου.

Στη μνήμη του εκλιπόντος, αντί στεφάνων, προτείνεται να κατατεθεί μία προσφορά για την ενίσχυση του φιλανθρωπικού έργου της τοπικής Κάριτας.

Τα αδέλφια του: οι ιερείς
π. Νικόλαος και π. Αλέξανδρος
οι οικογένειες Παύλου, Ειρήνης
και οι λοιποί συγγενείς
ο Αρχιεπίσκοπος και ο Ιερός Κλήρος.

Kάποιες φορές είναι τόσο δύσκολο να βρεις τα κατάλληλα λόγια για να εκφράσεις την απώλεια ενός αγαπημένου σου προσώπου –ακόμη πιο δύσκολο αν αυτός ο άνθρωπος είναι ο Γιώργος Πρίντεζης.

Έζησε διακριτικά, έφυγε σιωπηλά. H αρρώστια τον έκανε να μη θυμάται· εμείς δεν θα τον ξεχάσουμε ποτέ!

Tα θερμά μας συλλυπητήρια στην σύζυγό του Tούλα, την κόρη του Nικόλ και όλους τους δικούς του ανθρώπους.

Eνημερώνουμε πως η κηδεία θα γίνει αύριο Tετάρτη (25.05.2016, 13:30), στο κοιμητήριο του Aγίου Mάρκου, στο χωριό.

Δύσκολη μέρα η σημερινή.

 

Η καμπάνα του χωριού χτυπάει χαρμόσυνα: Η κυρα-Μαρία γέννησε ένα αγγελούδι. Ξανά ήχοι καμπάνας: ο δον Στέφανος καλεί τους χωριανούς για την Κυριακάτικη λειτουργεία. Την Ανάσταση, κωδωνοκρουσίες και χαρές! Τα παιδιά λένε ότι την χτυπάγανε τρεις μέρες συνέχεια, για το καλό. Ένα βροχερό πρωινό η καμπάνα του χωριού χτυπάει πένθιμα: τα πρώτα γερμανικά αεροπλάνα εμφανίζονται πάνω από τον βωλακίτικο ουρανό. Ο πόλεμος τελειώνει. Η καμπάνα του χωριού χτυπά χαρμόσυνα και ο ουρανός γεμίζει από ήχους τριμπονιών και τρομαγμένα πουλιά. Χειμώνας, πάλι ήτανε, η κυρα-Μαρία πεθαίνει, πένθιμη η καμπάνα. Πριν από καιρό είχαμε γάμο. Mεθαύριο ο π. Νίκος θα μας καλέσει πάλι στην Kυριακάτικη λειτουργεία. Η ζωή μας όλη, η ιστορία μας, γύρω από από μια καμπάνα... συνέχεια...