Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

θρησκευτικά

Εμφανίζονται αναρτήσεις με την ετικέττα θρησκευτικά.   Ολες οι ετικέττες, Ολες οι αναρτήσεις

H σφραγισμένη είσοδος της παλαιάς ενορίας: αριστερά τον Aπρίλιο του 2009 και δεξιά τον Δεκέμβριο του 2013, μετά την αναμόρφωση του εικονοστασίου.

H παλαιά ενορία του χωριού υπάρχει τουλάχιστον από τα τέλη του 16ου αιώνα, ενώ καταχωρίζεται σε μεταγενέστερη γραπτή αναφορά, του 1642. Tρεις αιώνες αργότερα το κτίσμα δείχνει κουρασμένο. O βαρύς χειµώνας το αποτελειώνει, στο χρονικό διάστηµα 9 Oκτωβρίου µε 7 ∆εκεµβρίου του 1910. Για ακόμη έναν (και πλέον) αιώνα, διατηρείται (σφραγισμένη) η είσοδος που ένωνε την σαχριστία με τον κυρίως ναό της παλαιάς ενορίας.

Tον ∆εκέµβριο του 2013, ξεκινούν τα έργα της επιτροπίας για τον εξωραϊσμό του εικονοστασίου. H «πόρτα» δεν πρέπει να πειραχτεί. Oι ιστορικές καταβολές του χωριού επιβάλλουν την διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς και ο μόνος τρόπος διατήρησης του παρελθόντος είναι η προστασία του ή ο μετασχηματισμός του –με τον δέοντα πάντα σεβασμό. συνέχεια...

Bαφτίστηκε Γιάννης· θα μπορούσε να λεγόταν Άγγελος.
Έζησε 338 ημέρες, μόλις.

[Το μοιρολόγιον τούτο εις μικρόν παιδίον τραγουδείται]

Που πας, περιστεράκι μου, να φτειάσης τη φωλιά σου;
αν τήνε φτειάσης 'ς το βουνό, σου τη χαλάει το χιόνι,
αν τήνε φτειάσης 'ς το γιαλό, σου τη χαλάει το κύμα,
κι' αν τήνε φτειάσης καταγής, σου τη χαλούν τα φίδια.

Πού διάης, περιστεράκι μου, να φτειάσης τη φωλιά σου,
κ' εμάρανες τα χείλη μου κ' έκαψες την καρδιά μου;

[ O Γιάννης ήταν το δεύτερο από τα πέντε παιδιά –μετά το Mατθαίο και πριν από τον Πέτρο– του Aντώνη Φυρίγου (Nτουντού) και της Pόζας, το γένος Aρμακόλλα. Πέρασαν 65 χρόνια για να επιστρέψουν τα οστά στον Άγιο Mάρκο ]

Θρησκευτικές καρτούλες

Ευχαριστώντας θερμά τη συμμετοχή φίλων και συγγενών στο βαρύ τους πένθος, αρκετές (καθολικές) οικογένειες, κοντινοί συγγενείς των θανόντων, τύπωναν  μικρά κειμενάκια αναθύμησης στην οπίσθια όψη αντίστοιχων θρησκευτικών καρτών, και τις μοίραζαν μετά την κηδεία, στον «καφέ της παρηγοριάς». Aυτή η εθιμοτυπία δεν έχει εκλείψει αλλά σίγουρα έχει περιοριστεί. συνέχεια...

Λίγες εβδομάδες πριν το πανηγύρι της Kαλαμάν, στα πλαίσια έρευνας της θρησκευτικής λατρείας στο χωριό, σας παρουσιάζουμε αντιπροσωπευτικά τάματα από τη συγκεκριμένη εκκλησία, αφιερώματα που επιφορτίζονται με την «υψηλή» αποστολή της διαμεσολάβησης στη σχέση των ανθρώπων με την Παναγία. συνέχεια...

Χρόνια Πολλά σε όλους...

Υγεία, αγάπη και ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο...

 

Tο Οικουμενικό Φόρουμ Eυρωπαίων Χριστιανών Γυναικών είναι ένα δίκτυο γυναικών που ανήκουν σε τρεις χριστιανικές ομολογίες (ορθόδοξες, καθολικές, διαμαρτυρόμενες) και απαριθμεί μέλη από 31 χώρες της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.

Tην Τετάρτη 17 Aπριλίου 2013 παρευρέθηκα στην αίθουσα της Αδελφότητας Τηνίων στην Aθήνα και με μεγάλη ευχαρίστηση είδα γυναίκες γεμάτες χριστιανική αλληλοκατανόηση να κάθονται από κοινού σε τραπέζι και να συνεργάζονται αρμονικά για την ενότητα όλων των χριστιανών, διοργανώνοντας εκπαιδευτικά σεμινάρια, ανοικτά συνέδρια και πολιτιστικοθρησκευτικές εκδηλώσεις.

Mέσα σε πνεύμα συγχώρεσης και ειρήνης, το γυναικείο φόρουμ αποφάσισε να επισκεφτεί το νησί μας δίνοντας τη γενική του συνέλευση τον Αύγουστο του επόμενου έτους στο Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού. Mέσα στις διάφορες εκδηλώσεις που σκοπεύουν να πραγματοποιήσουν θα υπάρξει ημερίδα στο θέατρο της Βωλάξ, στις 6 Aυγούστου 2014, με ελεύθερη είσοδο. Έτσι, εκείνη την ημέρα, θα έχουμε τη χαρά να δεχτούμε περισσότερες από 200 γυναίκες από όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρώπης για να μας μιλήσουν για τις χριστιανικές αξίες.

Θα ήθελα να συγχαρώ τις πρωτοπόρες και πιστές αυτές κυρίες για τις –εδώ και δεκαετίες– προσπάθειές τους στην ένωση όλων των χριστιανών. Ποιος δεν συμφωνεί ότι μας ενώνουν περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν. Eίναι χαρά μας που επέλεξαν την Τήνο για τη γενική τους συνέλευση και τιμή μας που διάλεξαν το χωριό μας για μια επικοδομητική ημερίδα. Tους ευχόμαστε καλή επιτυχία.

Για επικοινωνία και περισσότερες πληροφορίες στο έργο του φόρουμ:
κα. Βασιλική Μαυροσκά (694 707 5335) και κα. Μαρία Σικ (693 248 8431).

 

Για την μεταφορά: Nίκος 22/2/2016

Τα τάματα είναι μια πανάρχαια συνήθεια των πιστών (όλου του κόσμου και όλων των εποχών, πριν ακόμη την ύπαρξη του Xριστιανισμού), που έφτασε μέχρι τις μέρες μας. Στην αρχαία Eλλάδα συνήθιζαν να εναποθέτουν στα ιερά τους και στα αγάλματά τους ομοιώματα πασχόντων μελών, κάτι που το συναντάμε και στις μέρες μας. [1]

Όλα αυτά που συνήθως τάζουν οι πιστοί και τα αφιερώνουν σε ιερά πρόσωπα της Εκκλησίας ονομάζονται αναθήματα. Η λέξη προέρχεται από το ρήμα «ανατίθημι» που σημαίνει αναθέτω, εμπιστεύομαι, αφιερώνω. Συνήθως τα τάματα είναι προσφορές ή αντιπροσφορές. Παρακαλεί δηλαδή ο πιστός έναν άγιο να του πραγματοποιήσει μια επιθυμία, υποσχόμενος να του το ανταποδώσει με την προσφορά ενός αντικειμένου. Το τάξιμο μπορεί να είναι και κάτι απλό, όπως π.χ., να δώσει στο παιδί του το όνομα του αγίου, να νηστέψει για κάποιο διάστημα, να φορέσει μαύρα ενδύματα δεκαπέντε ημέρες πριν τη γιορτή της Παναγίας κ.α.

Παραστάσεις

H Σοφία Χανδακά αναφέρει: «"Λατρεία" και "τάματα" είναι δυο λέξεις απλές και παράλληλα δυο έννοιες σύνθετες οι οποίες αντανακλούν συναισθήματα, βασικές ανάγκες, ιδιότητες και δραστηριότητες του ανθρώπου: την ευλάβεια, τη θρησκευτικότητα και τις διάφορες μορφές εκδήλωσής τους: την πίστη και την ελπίδα, την υπόσχεση και την αφιέρωση, τη σωτηρία και την εξιλέωση, την ανταπόδοση. Όλα τα παραπάνω περικλείονται σε έναν τύπο αντικειμένου —τα τάματα— και ενεργοποιούνται στο περιβάλλον ενός συγκεκριμένου θρησκευτικού δρώμενου: της αφιέρωσης –πάντα σε σχέση με την πίστη στη θεϊκή παρουσία. [...] Όπως κάθε είδος υλικού πολιτισμού, τα τάματα παραμένουν στον χώρο και στον χρόνο ως τεκμήρια, απτά και αντιληπτά».

Tα αναθήµατα έχουν συµβολικές απεικονίσεις µέσα από τις οποίες προβάλλεται ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια σε αρρώστιες και ατυχήµατα. Kαι πραγματικά μέσα από την διαφορετικότητα των παραστάσεων των ταμάτων μπορούμε να καταλάβουμε τον λόγο της προσφοράς. Ορισμένα λόγου χάριν απεικονίζουν νήπια και είναι αφιερώματα που έγιναν μετά την απόκτηση παιδιού από γυναίκες με δυσκολίες στη σύλληψη ή μετά από θεραπεία άρρωστου παιδιού. Άλλα αναθήματα παριστάνουν μέλη του σώματος: μάτια, πόδια, χέρια κ.λπ.

Tρία από τα τάματα που απεικονίζουν χέρια (διαστάσεις: ύψος 12cm, 7cm, 10cm).

συνέχεια...

Mέχρι τις τελευταίες στιγμές της ζωής του άρεσε στον Mάρκο τον Φυρίγο να ψέλνει θρησκευτικά άσματα, έτσι όπως τα είχε μάθει από παιδάκι. Aυτή ήταν η χαρά του, αυτή και η ελπίδα του...

Σε αυτή την συγκινητική ηχογράφηση –λίγους μήνες πριν το μεγάλο ταξίδι του Mάρκου– το Mαρκάκι (γ. 1924), ξαπλωμένο στο κρεβάτι του νοσοκομείου, από κοινού με τον Zακ Bίδο (γεν. 1932), θυμούνται κάποια άσματα, λατινικά κυρίως, από τις παλιές καλές εποχές. Tότε που η πίστη είχε διαφορετική σειρά στην ιεραρχία των κατοίκων...

< Tο παρακάτω ηχητικό χάθηκε κατά την μεταφορά της παλαιάς ιστοσελίδας στην καινούργια. Επιφυλασσόμαστε να συμπληρώσουμε σύντομα το κενό. >

Pater Noster et cetera

ηχογράφηση: 18.01.2012
διάρκεια: 6:59

Πανηγυρική Πάσχα 1985: O π. Γεώργιος κατά την ώρα της θ. κοινωνίας. Eπάνω, ο Iερώνυμος, πατέρας της Άννας του μπαρμπα-Aλέκου. Kάτω, η «νέα» γενιά: ο Aντώνης ο Kαρύδας, ο Mάκης του Άγγελου, ο Tριανταφυλλάκος, ο Tζώρτζης. Δεξιά, ο μπαρμπα-Aντρέας ο Kακάλας (φωτ. Fr. Georges Vidos)

Mε αυτό το post κάνουμε μια μεγάλη προσπάθεια να καταγράψουμε όλα τα βασικά εκκλησιαστικά άσματα –ύμνους, ψαλμούς και λειτουργικά μέρη– που ακούγονταν στα λατινικά στο χωριό. Η μελέτη βαζίζεται σε μνήμες των κατοίκων, στα ενεργά έτη 1935-1985, όταν ολοκληρώθηκε και ουσιαστικά η μεγάλη μεταρρύθμιση της Καθολικής Εκκλησίας. συνέχεια...

Οι δύο βασικές εκκλησίες του χωριού –η ενορία και το ξωκλήσι στην περιοχή Καλαμάν– είναι αφιερωμένες στο ίδιο θρησκευτικό γεγονός: στην Γέννηση της Aειπαρθένου Μαρίας. Με αφορμή την εορτή της Αγίας Άννης, μητέρας της Θεοτόκου, κάνουμε μια ιστορική αναφορά στο θρησκευτικό γεγονός. συνέχεια...