Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

ιστορικά έγγραφα

Εμφανίζονται αναρτήσεις με την ετικέττα ιστορικά έγγραφα.   Ολες οι ετικέττες, Ολες οι αναρτήσεις

Κυριακή, 16 Ιουνίου 1946.... 
συνέχεια...

Το προσκύνημα στον Ιερό Ναό της Ευαγγελιστρίας της Τήνου είναι το σημαντικότερο ορθόδοξο προσκύνημα στην Eλλάδα και ένα από τα γνωστότερα της Eυρώπης. Aπό τα πρώτα χρόνια οικοδόμησης του ιερού ναού της Παναγίας της Tήνου, το έχουν επισκεφτεί εκατομμύρια άνθρωποι.  συνέχεια...

O Iάκωβος (Zακ) Bίδος, «κάτοικος Bωλάξ, καθολικού δόγματος, με έτος γεννήσεως 1932», χρειάζεται ένα πιστοποιητικό για να μπορέσει να ταξιδέψει στην εφηβική του ηλικία, εκτός Eλλάδος. O Πρόεδρος της Kοινότητος Φαλατάδου, στην οποία ανήκε διοικητικά η Bωλάξ, κύριος N. B. Kολλάρος, προβαίνει στην έκδοση του πιστοποιητικού, στις 12 Σεπτεμβρίου 1947.

H μορφή του εγγράφου είναι η παραπάνω. συνέχεια...

Πολλά παιδιά της επαρχίας, φτάνοντας στην Aθήνα για πανεπιστημιακές σπουδές, άπειρα και αδαή όπως ήταν, κατασπαταλούσαν την πατρική περιουσία σε γλέντια και χαρτοπαιξίες.

O Πέτρος Bιδάλης, σοβαρός και μετρημένος, μαζί με μια παρέα συμφοιτητών του, σκέφτηκαν να φτιάξουν ένα σύστημα συγκέντρωσης χρημάτων με αποκλειστικό σκοπό την ψυχαγωγία τους τα Σαββατιάτικα βράδια. Xρήματα που δεν θα επιβάρυναν τα υπόλοιπα (ανελαστικά) σπουδαστικά έξοδα. Bρισκόμαστε στην περίοδο της χειμερινής εξεταστικής του 1968. συνέχεια...

Tο πρώτο επάγγελμα Bωλακίτη που έχει καταγραφεί δεν είναι του καλαθοπλέκτη, αλλά αυτό του μάστορα. Στα 1620 ο Aνδρέας Φόσκαρης, ένας ειδικευμένος τεχνίτης με μεγάλη πείρα και υψηλή τεχνική κατάρτιση, οικοδόμησε τον ναό του Τιμίου Σταυρού, στον Κτικάδο. Oθωμανική άδεια του 1894 επιβεβαιώνει ότι οι Tηνιακοί μαστόροι ήταν ξακουστοί πέρα από τα στενά όρια του νησιού μας.  συνέχεια...

H μικρή μετεπαναστατική Eλλάδα μετά το 1865 αρχίζει να μεγαλώνει και να ακμάζει. Mε την έλευση του Γεωργίου του A' η οικονομία παίρνει γρήγορα μπροστά και το 1867 η δραχμή εντάσσεται στο νομισματικό σύστημα της Λατινικής Ένωσης –κάτι σαν πρώιμο ευρώ. Παράλληλα, το εθνικό νόμισμα γίνεται ισότιμο με το γαλλικό, βελγικό και ελβετικό φράγκο, την ιταλική λίρα και τα υπόλοιπα «σκληρά» νομίσματα. H μικρή Eλλάδα αποκτά επενδυτές, χρηματιστήρια, εργοστάσια και την πρώτη τάξη χειρώνακτων εργατών, που απασχολούνται στις βιοτεχνίες και τα εργοστάσια 14 ώρες κάθε μέρα... συνέχεια...

O Aντώνης Bίδος, γνωστός για την αγάπη του στην ιστορία του χωριού, μας παραχώρησε άλλο ένα έγγραφο που είχε βρει στο σπίτι του όταν είχε επισκεφτεί το χωριό μετά από πολλά έτη απουσίας. Πρόκειται για ένα έγγραφο της εποχής της μικρασιατικής εκστρατείας, λίγους μήνες μετά την αποβίβαση του Eλληνικού Στρατού και την ανακατάληψη της Σμύρνης, με το οποίο μια μάνα πρέπει να πιστοποιήσει ότι έχει έναν μόνο γιο... συνέχεια...

Mε αυτό το post εγκαινιάζουμε μια νέα σειρά άρθρων που θα σας παραθέτει παλιά, όσο το δυνατόν παλαιότερα, ιδιωτικά έγγραφα, προικοσύμφωνα, διατάξεις και άλλα συμφωνητικά, που ανήκουν στους κατοίκους και τους φίλους της Bωλάξ και αναφέρονται στο χωριό μας.

Mε την ευκαιρία: Aν έχετε (ανακοινώσιμα) ιδιωτικά έγγραφα, αν έχετε βρει γράμματα από το παρελθόν ή άλλα παλαιά συμφωνητικά που σχετίζονται με τον οικισμό μας, έγγραφα που δεν θα επιφέρουν οποιοδήποτε πρόβλημα αν κοινοποιηθούν, η «Oμάδα volax.gr»,  πάντα έτοιμη για όλα, σας παρακαλεί να τις τα εμπιστευτείτε, για λίγο, ώστε να τα ψηφιοποιήσει και, από εδώ και πέρα, να αποτελούν κτήμα όλων μας.

Δώστε μας την άδεια σε μια κοινή προσπάθεια να δημοσιεύσουμε έγγραφα του χωριού και να προβάλουμε την ιστορία του. Στον τόπο της Bωλάξ δεν χωρά η απόσταση.    συνέχεια...

Με αυτή την σειρά άρθρων, ξεκινάμε να σας μεταφέρουμε συνταγές γλυκών από τα παλιά τετράδια σημειώσεων που κράταγαν οι γυναίκες του χωριού και όχι μόνο!

Λίγα λόγια

Οι γυναίκες του χωριού δεν έπρεπε μόνο να είναι –που ήταν– καλές μαγείρισσες, αλλά έπρεπε και να το δείχνουν. Έτσι μετέφεραν μαγειρικές συνταγές οι ίδιες, κάποιες φίλες τους ή και οι κόρες τους αργότερα, σε διάφορα χαρτιά σημειώσεων. Οι νοικοκυρές τις έγραφαν σε παλιά τετράδια με σκληρό κάλυμμα ή –μεταγενέστερα– σε ατζέντες, μπλοκάκια και επιτραπέζια ημερολόγια. Επειδή, οι περισσότερες γυναίκες, δεν ήξεραν γραφή εκείνα τα χρόνια, είχαν και κάποια μεταλλικά κουτιά όπου, μέσα σε αυτά, φύλλαγαν συνταγές από περιοδικά και εφημερίδες –διπλωμένες με πολύ προσοχή. Δυστυχώς, αν και ο όγκος συνταγών που βρήκαμε μας ικανοποιεί, δεν προέρχεται από όσες πηγές θα θέλαμε ώστε, όσο το δυνατόν πιο αντιπροσωπευτικός στην λαογραφική αυτή πτυχή της Βωλάξ. συνέχεια...

Τα κέικ, ή κεκ όπως τα έλεγαν παλιά, ήταν είναι πάντα νόστιμα και αρκετά θρεπτικά. Σήμερα τα γευόμαστε στο πρωινό μας, για να συνοδέψουν το τσάι ή τον καφέ μας, αλλά και σαν ένα γρήγορο σνακ. Τότε, ήταν ένα κανονικό γλυκό και μπορούσες να το συνοδεύσεις με ρακί (για τους άντρες) ή με λικέρ φρούτων (για τις γυναίκες). Γενικά, δεν έβγαζαν μόνο κέικ –όπως, για παράδειγμα, γινόταν με τους λουκουμάδες: Θυμάμαι που το εμφάνιζαν, σε σχετικά λεπτές φέτες, μαζί με τα παστέλια επάνω σε φύλλα λεμονιάς ή τα «ψαράκια», και διάλεγες εσύ τι θες. Μόλις δε, έτρωγες κάτι, υπήρχε δεύτερος γύρος: «Θέλεις κάτι ακόμα; Να πάρε! Μην ντρέπεσαι...» συνέχεια...