Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

μονοπάτια

Εμφανίζονται αναρτήσεις με την ετικέττα μονοπάτια.   Ολες οι ετικέττες, Ολες οι αναρτήσεις

Μια απρόσμενη συνάντηση σ' ένα ξεχασμένο κομμάτι γης.

Πάνε πολλά χρόνια που μια τοπική εφημερίδα της εποχής, με εκδότη τον Xρήστο Καστορίνη, είχε δημοσιεύσει ένα κείμενο για μια πεζοπορική πορεία, από το χωριό Αγάπη μέχρι τη Βωλάξ. Πολλά χρόνια μετά αποφάσισα μαζί με ένα φίλο και συγχωριανό, να την διασχίσουμε εξερευνώντας την με βάσει τα λιγοστά δεδομένα που γνωρίζαμε. συνέχεια...

Για τα παιδιά που δουλεύουν στην ιστοσελίδα της Kώμης, έχουμε γράψει αρκετά· για τις δραστηριότητές τους περισσότερα. Mια από αυτές είναι και η περιπατητική διάσταση της διαδρομής «Aγάπη-Bωλάξ», που ενέχει περιήγηση στο ιδιαίτερο τοπίο.

H βόλτα αυτή είχε «ανακαλυφθεί» από το προηγούμενο έτος, όταν ομάδα που ξεπερνούσε τα 20 άτομα, πραγματοποίησε τη διαδρομή από το Αγάπη προς το χωριό μας. Tα παιδιά περπάτησαν παράλληλα με τον ποταμό της Γρίζας, σε ένα σηματοδοτημένο όμορφο μονοπάτι, συναντώντας νερόμυλους και αναπαλαιωμένους περιστεριώνες.


Περισσότερες φωτογραφίες από όλη τη διαδρομή, στις ιστοσελίδες: exomvourgo.com και komitinos.com

Πέρα, μακριά, στα ξεχασμένα από την εγκατάλειψη δρομάκια με τις απότομες ανηφόρες και κρυμμένα καλά πίσω από τις φυλλωσιές και τα σκιώδη βάτα, βρίσκομαι σε κάτι πέτρινα συμπλέγματα απίστευτης γεωμορφολογίας! Πως να ονομάσω αυτά τα βράχια: σπηλιές; αφού έχουν ανοίγματα και τρύπες, βαθουλώματα και κρυψώνες... Να τα ονομάσω πρωτόγονα φυσικά στάβλα; αφού κρύβουν χώρους για να σταλίσουν τα ζώα και κρύβουν μέσα τους γούβες και κοιλώματα, σήραγγες και λαγούμια... Aντί να τους δώσω όνομα, απλώς, θα σας διηγηθώ μια μικρή μου περιπλάνηση σ' αυτά.

Αν και τα βράχια δεν αλλάζουν εύκολα –τουλάχιστον όταν τα συγκρίνουμε με την μικρή ζωή μας– παρουσιάζουν εµφανή σηµεία φθοράς που τα μετατρέπουν σε σπηλιές: ρωγµές και σφηνώματα από τις παλαιότερες καταπτώσεις, τεράστιες αποκολλήσεις από τις βροχές, τα σαθρά εδάφη και τις κατολισθήσεις. Παρουσιάζουν ακραίες φυσικές λαξεύσεις από την δύναμη του αιγαιοπελαγίτικου αέρα και την ιδιαίτερη κλήση του εδάφους. Όλα αυτά, δημιουργούν σε κάποιους βράχους, υποτυπώδεις σπηλιές με χώρους πρωτόγνωρους όπου κανένας δεν μπορεί να πει με ακρίβεια αν, και για ποιο λόγο, έχουν χρησιμοποιηθεί...

Όλα ξεκίνησαν από μια ταξιδιωτική περιήγηση που είχα διαβάσει, πριν από πολλά χρόνια, σε μια τοπική εφημερίδα της Τήνου. Στο άρθρο διάβασα για μια δύσκολη διαδρομή, που είχε περιγράψει ένας κάτοικος από το χωριό Αγάπη, και που μπορούσε να κάνει κάποιος μεταξύ των χωριών Αγάπη - Βωλάξ. Η «ζωντανή» διήγηση του άρθρου και η αγάπη μου για την πεζοπορία με έκανε να ονειρεύομαι αυτή την συγκεκριμένη διαδρομή που, μέχρι εκείνη την στιγμή, δεν είχα δοκιμάσει. συνέχεια...

Πως περνάει ο καιρός... Θα είναι 40 χρόνια, περίπου, όταν κάποιος από την Σύρο με ρώτησε κοφτά «γιατί να πάω να δω το χωριό Βωλάξ;». Αισθάνθηκα, τότε, αμήχανα, και πριν προλάβω να απαντήσω, συνέχισε να με ρωτά: «Υπάρχει κάτι αξιόλογο να δω; Έχετε φτιάξει κάποιο εύκολο –πλακόστρωτο ίσως– δρόμο που να οδηγεί σε κάποιο μέρος, τόσο μοναδικό, ώστε να αξίζει να το δει κανείς;» συνέχεια...

Στο συγκεκριμένο απογευματινό περίπατο που σας προτείνουμε θα χρειαστούμε κάποιον που να γνωρίζει την διαδρομή γιατί εδώ και δεκαετίες πολλά σημεία από τα μονοπάτια έχουν κλείσει. Βέβαια, αν παρατηρήσουμε τα ίχνη που έχουν αφήσει πίσω τους τα αιγοπρόβατα, μπορούμε να φτάσουμε στον τελικό προορισμό μας και μόνοι μας. Αυτή την πεζοπορία ας την ονομάσουμε: Περίπατος στην «Παχιάν-Άμμο». Για μία ακόμη φορά, η αρχή της περιπέτειάς μας, ξεκινάει από το θεατράκι. Μετά από 2:30 ώρες περίπου θα βρεθούμε πάλι πίσω. συνέχεια...

Περνάμε στον τέταρτο, κατά σειρά, προτεινόμενο περίπατο σε περιοχές γύρω από το χωριό μας. Και εδώ, ο σκοπός μας είναι να αναπνεύσουμε καθαρό αέρα, να χαρούμε την ησυχία, να νιώσουμε την δύναμη του του χρόνου και να αισθανθούμε το μεγαλείο της φύσης. Αυτή την πεζοπορία θα την βαφτίσουμε: Περίπατο στην «Κιουρά Καλαμάν». 

Θα ξεκινήσουμε από το υπαίθριο πέτρινο θεατράκι του χωριού και μετά από 2 ώρες, περίπου, θα βρεθούμε πάλι στο σημείο της εκκίνησης. Θα πούμε για άλλη μια φορά τα εξής: Όσοι θέλουν να κάνουν αυτήν τη βόλτα, θα χρειαστεί να έχουν έναν ελαφρύ εξοπλισμό: γερά και κλειστά παπούτσια, συμβατικό ντύσιμο ανάλογα την εποχή και τις κλιματολογικές συνθήκες, ένα μπουκάλι νερό, και ένα καλάμι ή ένα ραβδί. Μπορείτε φυσικά να έχετε ένα σακίδιο με πρόχειρη τροφή και θα ήταν καλό να πάρετε μαζί σας φωτογραφική μηχανή.συνέχεια...

Και σε αυτόν τον απογευματινό μας περίπατο, όπως και στους προηγούμενους,, καλό θα ήταν να υπάρχει κάποιος μαζί μας που θα γνωρίζει την περιοχή και θα μπορούσε να μας αναδείξει τους χώρους και τα βράχια που θα ανακαλύψουμε. Αυτή την διαδρομή ας την ονομάσουμε: Περίπατος στον «Πετριάδο». Θα ξεκινήσουμε, όπως κάθε φορά, από το πέτρινο θεατράκι του χωριού και μετά από 2:30 περίπου ώρες θα βρεθούμε πάλι εδώ. Ισχύουν ότι έχουμε ήδη πει και, φυσικά, μην ξεχάσετε την φωτογραφική σας μηχανή. συνέχεια...

Και σε αυτόν τον απογευματινό μας περίπατο θα χρειαστούμε κάποιον που να γνωρίζει την περιοχή και να μας αναδείξει τους χώρους που θ' ανακαλύψουμε. Αυτή την διαδρομή ας την ονομάσουμε: Περίπατος στην «Άγια Βενεράντα». 

Θα ξεκινήσουμε από το πέτρινο θεατράκι της Βωλάξ και μετά από 2:30 περίπου ώρες θα βρεθούμε πάλι εδώ. Όσοι θέλουν να κάνουν αυτήν τη βόλτα, θα χρειαστεί να έχουν έναν ελαφρύ εξοπλισμό: γερά και κλειστά παπούτσια (αθλητικά ή trekking), συμβατικό ντύσιμο, ένα  συνέχεια...

Αυτό το καλοκαίρι, η ομάδα Λ.Γ.Σ. μας άπλωσε το χέρι της και μας οδήγησε στην αθανασία μέσα από το παλιό μονοπάτι του Πετριάδου. Όταν κατεβήκαμε είχε ήδη έρθει το φθινόπωρο... Φυσάει στην Κουκ και η άμμος μπαίνει στα μάτια.

Δεν βαρέθηκες να περπατάς ανάμεσα στα χωμάτινα αρχέγονα μονοπάτια; Δεν κουράστηκες να κοιτάς τα στρογγυλά βράχια σ' αυτόν τον άνυδρο τόπο; Αυτά τα βράχια, αυτό το τοπίο... Πάλι και πάλι και ξανά, σε κάθε άνοιγμα των ματιών, αυτά τα βράχια... Καλά, δεν λαχτάρησες κάτι διαφορετικό;

Δεν με ακούς... Συνεχίζεις να ανεβαίνεις και να κατεβαίνεις. Να περπατάς και να χάνεσαι συνέχεια...

Πριν μιλήσουμε για την πεζοπορία, αφού αυτό είναι το θέμα της σελίδας, θα πρέπει να σας πούμε για τις μεταφορές και την συγκοινωνία μέσα στον χρόνο: Μπορεί σήμερα να είναι πολύ εύκολη η πρόσβαση στο χωριό μας –και ειδικότερα η κάθε είδους μετακίνηση και μεταφορά, ανεξάρτητα από την απόσταση– αλλά κάποτε τα πράγματα δεν ήταν έτσι...

Κάποτε η μετακίνηση στο νησί ήταν πολύ δύσκολη. Οδικές αρτηρίες μεταξύ των χωριών δεν υπήρχαν με την μορφή που φανταζόμαστε. Οι δρόμοι στο νησί ήταν ημιονικοί, δύσβατοι, γεμάτοι ανηφόρες, κατηφόρες και στροφές. Όσοι δεν είχαν ζώα, αλλά και όταν έπρεπε να μεταφέρει κανείς βαριά ή πολλά αντικείμενα, τότε δεν μπορούσες να τα καταφέρεις αν δεν έβαζες «αγώγια». συνέχεια...