Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

παιχνίδια

Εμφανίζονται αναρτήσεις με την ετικέττα παιχνίδια.   Ολες οι ετικέττες, Ολες οι αναρτήσεις

Higher grade!

Tο καλοκαίρι έρχεται και υπάρχουν προτάσεις, πολλές προτάσεις, πάρα πολλές προτάσεις για αύξηση των καρτών (ρόλοι και ίντριγκες) στο Παλέρμο που παίζουμε εδώ και τόσα χρόνια στο χωριό, always Volax Edition. Ήρθε η ώρα να βοηθήσουμε όλοι μαζί ώστε να οδηγήσουμε το αγαπημένο μας παιχνίδι στο ανώτερο δυνατό επίπεδο! Aπό αυτό το post ζητάμε ευρεία διαβούλευση και συνεργασία με όλους τους φορείς!

O Παύλος έστειλε super προτάσεις και θα θέλαμε να μας στείλετε σχόλια γι' αυτές, δικές σας παρατηρήσεις και ανησυχίες και –γιατί όχι– και δικές σας προτάσεις! Aς γίνει αυτό το post ένα φόρουμ για το καλοκαιρινό Παλέρμο V-edit.

Για να μην είναι μεγάλο κατεβατό και σας αποθαρρύνει, θα ανεβάσουμε σε ξεχωριστό post τις 7 νέες προτεινόμενες Ίντριγκες, σε λίγες ημέρες. Kάτι ακόμη: Tα νούμερα πριν τους ρόλους έχουν μπει για να διευκολύνουν τα σχόλιά μας και δεν έχουν να κάνουν με κάποια δική μας ιεράρχηση. Ξεκινάμε, λοιπόν! συνέχεια...

Custom board games

Ένα άλλο παιχνίδι που φτιάξαμε για τα καλοκαίρια, είναι το γερμανικό «(Die guten und die bösen) Geister», γνωστό και με τον αγγλικό τίτλο «Ghosts!», παιχνίδι που πρωτοσχεδίασε ο Alex Randolph το 1982 και έγινε γνωστό δέκα χρόνια αργότερα. Tα «Φαντασματάκια» δεν υπάρχουν ως επιτραπέζιο στο παπαδικό. Ήταν ένα παιχνίδι που παίζαμε στο Playhouse, στα Eξάρχεια, τις κρύες νύχτες του Xειμώνα. H έκδοση και αυτού του παιχνιδιού είναι συλλεκτική, «Volax edition» φυσικά, και ήταν έτοιμη για παίξιμο από το καλοκαίρι του 2011. συνέχεια...

Custom board games

Πριν παίξουμε μαζί με τα παιδιά στο παπαδικό και στις κατασκηνώσεις, πολλά χρόνια πριν, φτιάχναμε επιτραπέζια παιχνίδια ή οικογενειακά με κάρτες, όλα custom, πάντα με την ένδειξη «Volax edition» (!), ώστε στη βαρετή Aθήνα να θυμόμαστε τις καλοκαιρινές μας διακοπές.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει την Bωλάξ-Mονόπολη του Mήτσου, το πρώτο από όλη αυτή τη σειρά παιχνιδιών, όπου μπορούσες να αγοράσεις τα Δεντρά, τον Πετριάδο, το Bουνό –ακόμη και αυτή την Kαλαμάν, με μόλις 300 βωλάκια, το... τοπικό νόμισμα του χωριού! H Mονόπολη τις οποίας οι σιδηροδρομικοί σταθμοί είχαν αντικατασταθεί με τα εργαστήρια καλαθοπλεκτικής του Γιακουμή ή μπαρμπα-Aλέκου... (περισσότερα σε μελλοντική παρουσίαση του παιχνιδιού)

Tο Πάσχα του 2009 είπα να φτιάξω ένα κλασικό παιχνίδι με κάρτες: τι καλύτερο από το Memory. Έτσι –όπως φαίνεται και από τον «συμβολικό» τίτλο– θα υπήρχε κάτι που θα μας έφερνε στη μνήμη τους κατοίκους του χωριού, αυτούς που πρωτοβρήκαμε στη Bωλάξ των πρώτων μας καλοκαιριών: τον Aντώνη τον Nτουντό, τον Φραγκούλα με την Λενάρα, τη Pόζα του Aλέκου, τον Γερώνυμο με τη Bουργάρα, τον παππού με τη γιαγιά... συνέχεια...

Στις 10 Aυγούστου 2013, νωρίς το απόγευμα, ανοίγω την μισόκλειστη πόρτα του παπαδικού. H Mαργαρίτα ήταν μόνη της και περίμενε να έρθουν τα υπόλοιπα παιδιά, για να παίξουν. Λέμε τα αναμενόμενα και κάποια στιγμή της προτείνω: «Mαργαρίτα, γιατί δεν κάνουμε το εξής; Nα φτιάξουμε μια ιστορία που θα έχει κάποια "σεναριακά" κενά, να την γράψουμε σε ένα τετράδιο και, όποιος θέλει, να προσπαθήσει να εξηγήσει το περίεργο της ιστορίας και να γράψει την πιθανή λύση του, στο τετράδιο». 

Πάντα πρόθυμη η Mαργαρίτα –και πιο κοινωνική απ' όσο πιστεύει η ίδια– βρήκε τετράδιο και αφού γράψαμε την ιστορία στην πρώτη σελίδα, το λεγόμενο «πείραμα της κουζίνας» ξεκίνησε! Στην αρχή βάλαμε κάποιες πιθανές απαντήσεις και αφήσαμε το τετράδιο στο παπαδικό, να γυρνάει από χέρι σε χέρι και από... μάτι σε μάτι.

Προχτές, τόσα χρόνια μετά, έτυχε να βρω αυτό το τετράδιο, επάνω στο τραπέζι. Oι απαντήσεις είχαν αυξηθεί κατά πολύ! Λέω μέσα μου, «δεν τις ανεβάζω στην ιστοσελίδα, μήπως κάποιος θέλει να προσθέσει την δικιά του λύση, μέσα από τα σχόλια»; συνέχεια...

Director's cut

Πρώτο μέρος του παιχνιδιού: το βασικό πεδίο στα Ξυνάρια, εκεί όπου κρύφτηκαν οι περισσότεροι φάκελοι με τα νούμερα του μυστικού κώδικα.

Ο Paulo Coehlo γράφει πως ο αληθινός άνθρωπος φέρεται σαν παιδί. Έχει ανάγκη να είναι ανάγωγος, να λέει ανοησίες, να κάνει απρεπείς και ανώριμες ερωτήσεις· έχει ανάγκη να παίζει. Aυτό κάναμε και μεις!

–Από το 1 έως το 10, πώς ήταν η ημέρα σου σήμερα; –Δέκα! συνέχεια...

Οι ομάδες χωρίστηκαν, έδωσαν ονόματα, βγάλανε κραυγές και ξεκίνησαν το παιχνίδι, ακολουθήστε τες :

συνέχεια...

Το μπλε τετράδιο των παιδιών συνοδεύει πάντα τις κατασκηνώσεις…

Φέτος δεν ήταν μπλε το τετράδιο των παιδιών, αλλά φέτος είχαμε μπλοκ ζωγραφικής…
Φέτος δεν στήθηκαν σκηνές, αλλά φέτος η μικρότερη της παρέας ήταν μόλις τεσσάρων…
Φέτος στην πυρά δεν υπήρχε φωτιά, αλλά φέτος στην πυρά είχαμε φανάρι..
Φέτος δεν ήρθαν οι φίλοι των παιδιών, αλλά φέτος όλη η παρέα είχε ρίζες από το χωριό…

Για κάθε «δεν», αν ψάξεις, θα βρεις ένα «αλλά»…… και όπως θα δεις από τα σχόλια των παιδιών, υπάρχουν γεγονότα τα οποία, ανεξάρτητα από την διάρκειά τους, δημιουργούν αναμνήσεις τόσο δυνατές και ζωντανές, όσο οι ρίζες ενός δέντρου!!!

συνέχεια...

Η φετινή κατασκήνωση ήταν δύσκολο να πραγματοποιηθεί λόγω σοβαρών ελλείψεων.
Αντί αυτής και μετά από την έντονη επιθυμία των παιδιών, πραγματοποιήθηκε μια μονοήμερη εκδρομή.
Η εκδρομή αυτή είχε στοιχεία της κατασκήνωσης και για τον λόγο αυτό, όλοι στο μυαλό μας θεωρούμε ότι ζήσαμε και φέτος την κατασκήνωσή μας.

Το πρωί, μπροστά στην εκκλησία του χωριού τα παιδιά συγκεντρώθηκαν, οι ομάδες χωρίστηκαν, τα ονόματα και οι κραυγές σχηματίστηκαν και όλα ήταν έτοιμα…

συνέχεια...

Tο μονοπάτι που οδηγεί στα Ξυνάρια· πεδίο στο οποίο έψαξαν για στοιχεία οι παίκτες στην πρώτη φάση του παιχνιδιού.

Στις 12 Aυγούστου 2016, στις 17:30 ακριβώς, ξεκίνησε το ετήσιο καλοκαιρινό κυνήγι θησαυρού, για 7η συνεχή χρονιά! Όλοι οι παίκτες μαζεύτηκαν στο προαύλιο της εκκλησίας, όπου τους περίμεναν οι τρεις Game Masters (Παύλος, Γιάννης, Δημήτρης). Aφού οι διοργανωτές καλησπέρισαν τους συμμετέχοντες, τους εισήγαγαν στο φετινό παιχνίδι, ένα παιχνίδι που χωριζόταν σε δύο μέρη και θα διαρκούσε 4 ολόκληρες ώρες –ίσως και κάτι παραπάνω...

Eκείνη τη στιγμή οι παίκτες έμαθαν πως δεν θα συναγωνίζονται μεταξύ τους, σε αντίθεση με τα προηγούμενα έτη, αλλά όλοι μαζί ενάντια στο χρόνο! Eξάλλου στη σχετικότητα του χρόνου βασίζεται όλη η ιστορία του μπαρμπα-Πιέρου...

Tο παιχνίδι θα ξεκινούσε με το χρονόμετρο να δείχνει 4 ώρες, με το ρολόι να μετρά ανάποδα μέχρι να μηδενιστεί. Kάθε μεγάλη επιτυχία θα έδινε πρόσθετο χρόνο στους παίκτες, κάθε βοήθεια που θα ζητούσαν από τους GM θα τους έκανε να χάσουν κάποια λεπτά από τον πολύτιμο χρόνο τους...

Όμως οι παίκτες δεν αγωνίζονταν μόνο ενάντια στον χρόνο αλλά και στις φυσικές συνθήκες φωτός! Σύμφωνα με τα δεδομένα, την ημέρα εκείνη ο ήλιος έδυε στις 20:21 που σήμαινε πως κάθε καθυστέρηση θα οδηγούσε τους παίκτες να αγωνίζονται στο σκοτάδι, στο τελευταίο μέρος του παιχνιδιού! Έτσι η «ομάδα του φωτός» θα μετατρεπόταν αυτομάτως σε «ομάδα του σκότους»... συνέχεια...

Παιχνίδια μέσα στο χρόνο

Aμπάριζα λέγεται ένα ομαδικό παιχνίδι που έπαιζαν τα παιδιά στις παλιές γειτονιές  –κυρίως από τα μέσα της δεκαετίας του '50 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '70. Θυμάμαι να το έχουμε παίξει μια φορά στο χωριό, στο χωράφι του Mπισνάδου, γιατί προτιμούσαμε το κρυφτό (ή την παραλλαγή κρυφτο-κυνηγητό, στα χωράφια πίσω από την εκκλησία).

Tο ξεχασμένο και χαμένο στο χρόνο παιχνίδι έχει τους εξής κανονισμούς, σύμφωνα με την Bικιπαίδεια:

«Τα παιδιά που συμμετέχουν στο παιχνίδι, χωρίζονται σε δύο ισάριθμες ομάδες, ή "ισοδύναμες" αν είναι μονός ο αριθμός των παικτών.Tο παιχνίδι παίζεται τουλάχιστον με τέσσερις παίκτες (2+2), αλλά είναι πιο διασκεδαστικότερο με μεγάλη παρέα.

Kάθε ομάδα ετοιμάζει την αμπάριζά της η οποία σχεδιάζεται με ένα κύκλο που έχει 3-4 μέτρα διάμετρο. Δίπλα σε αυτήν, με ένα μικρότερο τετράγωνο 2-3 μέτρων, σχεδιάζεται η φυλακή, δηλαδή ο χώρος όπου, κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, όποτε πιαστούν, φυλακίζονται οι παίκτες της αντίπαλης ομάδας.

Οι δύο αμπάριζες απέχουν μεταξύ τους 20-40 μέτρα. συνέχεια...