Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

σύλλογος

Εμφανίζονται αναρτήσεις με την ετικέττα σύλλογος.   Ολες οι ετικέττες, Ολες οι αναρτήσεις

Οι καλοκαιρινές εκδηλώσεις του Συλλόγου για το 2008

12 Αυγ - Θέατρο Σκιών

Ο Γιάννης Νταγιάκος, μαθητής του Ευγένιου Σπαθάρη, συνεχίζει την μακρά παράδοση του Θεάτρου Σκιών. Μια βραδιά αφιερωμένη σε μικρά και μεγάλα παιδιά.

17 Αυγ - Καλοκαιρινός Χορός του Συλλόγου

Ελάτε να γλεντήσουμε στον ετήσιο καλοκαιρινό χορό του Συλλόγου. Θα υπάρχει φαγητό, ποτό και πολλή μουσική. συνέχεια...

O Σύλλογος της Bωλάξ στα πρώτα 20 χρόνια


Στη φωτογραφία ο «Γάτας», ο γηραιότερος κάτοικος του χωριού ετοιμάζεται να ξεκινήσει την κοπή της πίτας, τον Iανουάριο του 2014. O Iανουάριος είναι ο μήνας που μετά την κοπή τελούνται οι επίσημες εκλογές του Συλλόγου, σε Aθήνα και Tήνο.

Από τα 21 εγγεγραμμένα μέλη και τις πρώτες εκλογές, ο Σύλλογος έφτασε να αριθμεί 160 μέλη (146 ταμειακώς εντάξει) στην ψηφοφορία του 1994 (η πρώτη που έγινε στην Αθήνα και την Τήνο), δέκα χρόνια αργότερα. O αριθμός αυτός είναι υπέρμετρα μεγάλος σε σύγκριση με τον τοπικό πληθυσμό του χωριού!

Στις 29.03.2003 ο Εξωραϊστικός, Φιλανθρωπικός και Μορφωτικός Σύλλογος του εκ του χωρίου Βωλάξ Τήνου Καταγομένων "Η Βωλάξ", με έδρα την Αθήνα, έφτιαξε καινούργιο καταστατικό και μετέφερε την έδρα του στο χωριό.

Μετά από 20 χρόνια προσπαθειών και δράσης μετονομάστηκε σε Πολιτιστικός Σύλλογος των Απανταχού Βωλαξιανών Τήνου "Η Βωλάξ" με μεταφορά της έδρας στην Τήνο (30.03.2003).

Οι εκλογές με τα δοιηκητικά συμβούλια από το έτος ίδρυσης του Συλλόγου μέχρι και το 2003 και την μεταφορά της έδρας στο νησί έχουν ως εξής: συνέχεια...

Τρόπος ζωής

Η παρακολούθηση, η φροντίδα και η ικανοποίηση (μέσα στα πλαίσια των οικονομικών δυνατοτήτων) των αιτημάτων και των προβλημάτων του χωριού από πλευράς Συλλόγου, παρουσιάζει ενδιαφέρον μόνο αν καταγράψουμε την τοπική ζωή στις βασικές εκδηλώσεις της. Mόνο τότε θα καταλάβουμε την έμφυτη ανθρωπιά, την φιλευσπλαχνία και την συμπαράσταση των κατοίκων σε κάθε δυσκολία ή ανάγκη των συγχωριανών τους.  

Το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα (1875-1900)

Στο τέλος του 19ου αιώνα η Ελλάδα ζούσε δύσκολες στιγμές, γεμάτες κόπο και μόχθο. Έτσι και η Βωλάξ προσπαθούσε να αντέξει στις καθημερινές στερήσεις. Οι φυσικές συνθήκες ήταν από μόνες τους, πολύ δύσκολες. Το χωριό χτισμένο στα βράχια, σε άγονη και σχετικά άνυδρη γη, πάλευε κάθε μέρα όχι για να καλυτερεύσει αλλά για να επιβιώσει...

H καλαθοπλεκτική –μοναδική σε όλο το νησί– ενίσχυε φυσικά τα μικρο-έσοδα των χωρικών αλλά δεν ήταν αρκετή. Oι νέες κοπέλες του χωριού έφευγαν για να δουλέψουν ως παραμάνες στα πλούσια σπίτια της Σμύρνης και της Κωνσταντινούπολης. Άφηναν το πατρικό τους σπίτι για να κάνουν την προίκα τους και να στείλουν κάποια χρήματα πίσω στις οικογένειές τους. συνέχεια...

Zακ και Σοφία Bίδου

Το παρόν άρθρο καταγράφει όλες τις εκδηλώσεις που έφεραν σε πέρας, μέσω του Συλλόγου, δύο πνευματικοί άνθρωποι και αποτελεί το μικρότερο αφιέρωµα που θα µπορούσε να γίνει σ' αυτούς τους πρωτεργάτες της πολιτιστικής ζωής του χωριού. Στον Ιάκωβο και την Σοφία Βίδου. ∆υο ανθρώπους που οραµατίστηκαν ένα υπαίθριο θέατρο και ένα λαογραφικό μουσείο σε ένα χωριό 23 ατόµων...

Μετά από 20 χρόνια επίμονης και συνεχούς προσπάθειας για την αναμόρφωση του χωριού από τον Σύλλογο, πέρα από τα βασικά έργα υποδομής, οφείλαμε να καταγράψουμε όλες τις πολιτιστικές εκδηλώσεις (1985-2005). Από τα πρώτα χρόνια, όπου οι εκδηλώσεις γινόντουσαν στην Αθήνα (στις αίθουσες του Λεοντείου Λυκείου Πατησίων) με την ευγενική φιλοξενία και συν-διοργάνωση του αδ. Γεώργιου, μέχρι τα εγκαίνια του ολοκαίνουργιου υπαίθριου θεάτρου (Σάββατο 25.07.1998) από την αξιοσέβαστη άμια Λουκία, τη γηραιότερη κάτοικο του χωριού. 

συνέχεια...

«Παν» και «άγυρις» σημαίνει συνάθροιση πλήθους, αγορά (<Πανήγυρις). Είναι, δηλαδή, ο ομαδικός εορτασμός της μνήμης αγίου ή άλλης θρησκευτικής επετείου, με τη συμμετοχή κατοίκων της περιοχής, συνοδευόμενη με μουσική, χορό και διασκέδαση. Οι δυο γιορτές της Βωλάξ είναι σίγουρα και παραμένουν μια τεράστια πολιτιστική κληρονομιά.

Τα πιο παλιά χρόνια στον τόπο μας δεν υπήρχαν καθόλου συγκοινωνίες, αυτοκίνητα, δρόμοι και οι άλλες ανέσεις που υπάρχουν σήμερα. Ούτε ραδιόφωνα, ούτε τηλεοράσεις, ούτε ηλεκτρικό ρεύμα. Ο κόσμος σε μεγάλο βαθμό ζούσε  στην απομόνωση. Η διασκέδαση έλλειπε παντελώς. Δεν υπήρχαν τότε οι σημερινές ταβέρνες του χωριού ή άλλα κέντρα διασκέδασης. Όλοι, μικροί και μεγάλοι, έδιναν τον καθημερινό τους αγώνα για να επιβιώσουν και να ζήσουν στα θεόρατα βράχια και στο άγριο τοπίο της Βωλάξ. Σχεδόν τα πάντα που είχαν σχέση με την τροφή τους οι κάτοικοι τα παρήγαγαν και τα έφτιαχναν μόνοι τους. Το επάγγελμα του γεωργού, του κτηνοτρόφου, ή του καλαθοπλέχτη το έδινε η ίδια η ζωή. συνέχεια...

Ο Σύλλογος “Βωλάξ” ιδρύθηκε το 1983 με πλήρες όνομα το “Εξωραϊστικός, Φιλανθρωπικός και Μορφωτικός Σύλλογος των εκ του χωρίου Βωλάξ Τήνου καταγομένων Η Βωλάξ”. Γι' αυτό και τον λέγαμε απλώς "ο σύλλογος"...

Ιστορία

Η γενιά του τριάντα και του σαράντα ήταν αυτή που έφυγε από τον τόπο της και μετανάστευσε στην Αθήνα, αφήνοντας πίσω την αγροτική ζωή, ελπίζοντας να χτίσει μια καλύτερη ζωή στην μεγαλούπολη.

Λόγω της αστυφιλίας, την δεκαετία του εβδομήντα το χωριό φαινόταν να αργοσβήνει: χωρίς μόνιμους κατοίκους, πολλά σπίτια είχαν γίνει ερείπια. Κυρίως όμως φαινόταν οτι, αφού φύγουν όσες οικογένειες είχαν απομείνει, το χωριό θα ερήμωνε, όπως είχε γίνει με τόσα άλλα στο νησί.

Μη θέλοντας να δει την ιδιαίτερη πατρίδα της να χάνεται, αυτή η γενιά προσπάθησε να κάνει κάτι για αυτό. Και έτσι μαζεύτηκε μια ομάδα ανθρώπων που αργότερα αποτέλεσαν τα ιδρυτικά μέλη του συλλόγου. συνέχεια...

Ε, τώρα δεν μας σταματάει τίποτα!

Ο πατέρας μου είχε στο ντουλαπάκι του αυτοκινήτου μας έναν παλιό χάρτη της Ελλάδας. Η Τήνος δεν ήξερα καλά καλά που ήταν ενώ, όταν την βρήκα, μου φαινόταν πολύ μικρή. Για πρώτη όμως φορά θα την έβλεπα από κοντά...

Ήταν γύρω στο 1973/74 όταν μια παρέα ανθρώπων που είχαν αφήσει τον τόπο τους για την Αθήνα, αποφάσισαν να μείνουν λίγες μέρες στο χωριό που τους γέννησε μετά από πολλά πολλά χρόνια.

Σαν τώρα θυμάμαι την πρώτη φορά που πήγαμε στη Βωλάξ. Είχαμε φορτώσει το αυτοκίνητο όσο έπαιρνε κι ακόμα παραπάνω. Έχω την εντύπωση ότι τότε αγοράσαμε και την πρώτη μας σχάρα, για να βάλουμε τις βαλίτσες.

Κάναμε λίγο περισσότερο από 7 ώρες με το πλοίο και φτάσαμε βράδυ. Βέβαια όταν έχεις εφτάωρο ταξίδι έχεις την αίσθηση ότι πάντα βράδυ θα φτάσεις. συνέχεια...

Μια μικρή παρουσίαση του Λαογραφικού Μουσείου του χωριού.

Ίσως όταν πρωτοδημιουργήθηκε το μουσείο, δεν φαινόταν τόσο σημαντική ιδέα. Τα εκθέματα σε αυτό ήταν τα ίδια που είχαμε στα σπίτια των παππούδων μας. Σήμερα όμως, με το τρεχούμενο νερό, την ηλεκτρική κουζίνα και ψυγείο, την τηλεόραση, η ζωή που «φωτογραφίζει» το μουσείο μας, δεν υπάρχει πια.

Ιστορικό

Το μουσείο, φτιάχτηκε με κόπους του Συλλόγου το 1992. Αρχικά λειτούργησε στην κουζίνα του παπαδικού, σε έναν πολύ μικρό χώρο.

Τρία χρόνια αργότερα, το 1995, μεταστεγάστηκε σε μεγαλύτερο χώρο για να χωρέσει τον όγκο των εκθεμάτων. Σήμερα, 14 χρόνια μετά, θα το βρείτε στον ίδιο χώρο, αριστερά από την εκκλησία του χωριού.

Εκθέματα

Τα 250 περίπου εκθέματα προέρχονται από δωρεές των κατοίκων, αλλά και από την ενορία.

Θα δείτε εκθέματα από την αγροτική, εκκλησιαστική, οικογενειακή ζωή των βωλακιτών σε παλαιότερες εποχές που σήμερα δεν απαντούνται πια. Τα εργαλεία, τα ρούχα, τα σκεύη. Ακόμα και βιβλία της εκκλησίας στα λατινικά.

Τέλος, εκεί θα βρείτε αναμνηστικά για εσάς και τους φίλους σας, που ενισχύουν τις προσπάθειες του συλλόγου και συνδράμουν στα έξοδα λειτουργίας του μουσείου.