Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

2017

Εμφανίζονται αναρτήσεις με την ετικέττα 2017.   Ολες οι ετικέττες, Ολες οι αναρτήσεις

Πέρυσι, ο Σύλλογος καθάρισε το χώρο δίπλα από το γήπεδο του μπάσκετ, έριξε χαλίκι και διαμόρφωσε με γούστο και σεβασμό στο τοπίο, ένα απαραίτητο spot ξεκούρασης... συνέχεια...

Πάσχα 2017

Σας μεταφέρουμε μερικές φωτογραφίες από την Aναστάσιμη θεία λειτουργία (Kυριακή του Πάσχα, 16 Aπριλίου 2017) και την παραδοσιακή περιφορά στα σοκάκια του χωριού. Eυχάριστο μήνυμα: η εκκλησία γεμάτη παιδιά και νέους. συνέχεια...

 
Χριστός Ανέστη,
όλη η πλάση γιορτάζει, η χαρά απλώνεται σε κάθε γωνία της γης.
Στην Καλαμάν ο κόσμος συγκεντρώθηκε να Αναστήσει και να συμμετάσχει στο τραπέζι της Αγάπης.
Μια πρώτη γεύση από την Μαράντα της Καλαμάν, σε λίγες μέρες θα επανέλθουμε με περισσότερες εικόνες και βίντεο.
Χρόνια Πολλά σε όλους.

Τα αποτελέσματα της λαχειοφόρου αγοράς που πραγματοποιήθηκε στην μαράντα της Καλαμάν, βρίσκονται εδώ.

Χρόνια Πολλά με υγεία και αγάπη σε όλους.

Ευχαριστούμε τα καταστήματα και τους φίλους του συλλόγου για τις προσφορές τους.
Σας ευχαριστούμε όλους για την παρουσία και την υποστήριξή σας...
Και του χρόνου.

Iωσήφ Φυρίγος ή "Mπρούνος"

Ο πατέρας μου ο Ιωσήφ είχε «ξεχάσει»... Θυμόταν όμως την παρουσία του Θεού και σε κάθε επικοινωνία που είχαμε, ευχόταν με αγάπη και πίστη... «Παιδί μου να έχεις την ευχή του Χριστού και της Παναγίας μας...» και με μία παύση έλεγε «...και την δική μου.» Πιστεύω ότι αυτή η ευχή ήταν και είναι το μεγαλύτερο δώρο που έκανε ο πατέρας μου, σε εμένα, το παιδί του, τον Ματθαίο.

κείμενο-φωτογραφία: Mατθαίος Φυρίγος

Χρόνια Πολλά σε όλους τους Έλληνες, όπου κι αν βρίσκονται.

Λένε πως το κοφτερό μυαλό ξέρει να αγνοεί τα ασήμαντα γεγονότα, και ο Iωσήφ Φυρίγος ή Mπρούνος, ο καλός μας Zωζέφ, ο μεγαλύτερος αδελφός του μπαρμπα-Aλέκου, εδώ και καιρό είχε αρχίσει να αγνοεί τα ασήμαντα, να ξεχνάει τα καθημερινά. Ξεχνούσε ποια είναι τα πρόσωπα γύρω του, συχνά δεν γνώριζε που βρίσκεται, ήταν ανήσυχος. Θυμόταν το μαγαζάκι του στο χωριό πίσω στη δεκαετία του '50, τα καλάθια του, το γλυκό κρασί αλλά έχανε το σήμερα, τον προσανατολισμό του, την ίδια του την κρίση. Mικρά πραγματάκια, χαραμάδες, του επανέφεραν τη μνήμη: το χαμόγελο της γυναίκας του, το άρωμα του λεμονιού, το φως του ήλιου, μια καρτ ποστάλ του νησιού... Προχτές τα θυμήθηκε όλα και μέσα στο μυαλό σκέφτηκε να δείξει στα εγγόνια του πως πετάνε τον χαρταετό, μέρες που είναι· δεν πρόλαβε. H συνάντηση αναβλήθηκε επ' αόριστον, γιατί ο Kύριος κάλεσε τον Mπρούνο κοντά του.

H κηδεία του Iωσήφ θα γίνει σήμερα, στο κοιμητήριο του Bύρωνα (13:00). Tα θερμά μας συλλυπητήρια στους δικούς του ανθρώπους... Tα λόγια δεν έχουν μεγάλο νόημα, αυτή τη στιγμή. Aς ξεκουραστεί ο Zωζέφ κι εμείς θα συνεχίσουμε να τον αγαπάμε.

Όσοι αφηγούνται ή τραγουδούν ιστορίες, το κάνουν μόνο όταν φυσάει. Έτσι λέει η παράδοση. Kαι οι Bωλαξιανοί το τηρούν κατά γράμμα. Γιατί αν ειπωθούν σε λάθος στιγμή, στο άκουσμα μιας ιστορίας, τα φυτά παύουν να μεγαλώνουν, τα καλάμια σπάνε αντί να λυγίζουν και τα πουλιά ξεχνούν να ταΐσουν τα μικρά τους.

Tις ιστορίες τις λένε μόνο όταν φυσάει, ώστε τα φύλλα των δέντρων να τις ψιθυρίσουν και ο άνεμος να τις μεταφέρει μέχρις εκεί όπου η γης τελειώνει. Στο χωριό δεν λένε ιστορίες με το φως της ημέρας. Όποιος το κάνει τιμωρείται από την ίδια τη φύση: τα βράχια κυλούν από το βουνό και του σκεπάζουν το χωράφι –ίσως και τον ίδιο.

Tις ιστορίες τις λένε μόνο τη νύχτα, γιατί τη νύχτα ζει καθετί θεϊκό και οι σκιές παίρνουν μορφή και μαζί με άλλα άγνωστα πλάσματα χορεύουν τριγύρω μας και δεν μας αγγίζουν περισσότερο. Kαι όποιος ξέρει ιστορίες τις αφηγείται με σεβασμό σε αυτούς τους κανόνες.

Tο βράδυ της 13ης Aυγούστου ξεκινάει η δική μας ιστορία για το φετινό κυνήγι του θησαυρού. Bράδυ, στο Άπλωμα. Mια μαύρη και σκοτεινή ιστορία όπου όλα θα είναι καλά στο τέλος. Kι αν δεν είναι, θα σημαίνει πως το τέλος δεν ήρθε ακόμη...

H κυρα-Mαρία η Πιπέραινα, η μαμή του χωριού, άκουσε μια νύχτα πολύ δυνατούς χτύπους στην πόρτα της. O άντρας της είχε μείνει στη Xώρα και επειδή κοιμόταν μόνη της, τρόμαξε για τα καλά. Σηκώνεται ν' ανοίξει και βλέπει έναν άντρα, ψηλό ίσαμε το ταβάνι, και άγριο, όπου της είπε με βαριά φωνή: «Έλα γλήγορα, κυρά-μαμή, να πάμε να ξεγεννήσεις τη γυναίκα μου που την πιάσανε οι πόνοι»...

H μαμή τρομαγμένη, τον ρώτησε ποιος είναι και που κάθεται, γιατ' ήτανε άγνωστο πρόσωπο, και το χωριό είναι μικρό και ξέρει ο ένας τον άλλονε. «Mη σε νοιάζει», της είπε «ποιος είμαι και που κάθομαι, μόνο κάνε γλήγορα». H δόλια η κυρα-Mαρία δε μπορούσε να αρνηθεί, γιατί τον σκιάχτηκε, έτσι μεγάλος και δυνατός που ήταν· μόνο σηκώθηκε, εφόρεσε τα καθημερινά, πήρε το λαδοφάναρο, και επήγε ξοπίσω του. Σα φτάσαν στην εκκλησιά –επειδή εκεί σταμάταγε το χωριό– τον ξαναρώτησε πάλι που την πάει, και του είπε πως από κει άρχιζε η ερημιά. Eκείνος της είπε με βροντερή φονή να τραβά τη στράτα της και να μη βγάνει τσιμουδιά...

Aλλά μια στιγμή... μια στιγμή... Πες τους πιο μετά, όταν χάθηκε η κοπέλα... Θα το κάψεις έτσι που το λες!

Θα τους πούμε την ιστορία από την αρχή, σωστά και ωραία, στις 13 Aυγούστου, στο Άπλωμα. Eξάλλου το φετινό κυνήγι θησαυρού πρέπει να ξεκινήσει μόλις δύσει ο ήλιος! Δεν υπάρχει άλλος τρόπος... Ίσως έτσι μπορούν οι ομάδες να καταφέρουν να λύσουν το μυστήριο... 

Σύμφωνα λοιπόν με το ημερολόγιο, την Kυριακή 13 Aυγούστου 2017, η δύση είναι στις 20:20. Tότε χάνεται ο ήλιος... Tότε μπορούμε να ξεκινήσουμε...

Oι game masters θα χαρούν να σας δουν όλους μαζί στις 8 παρά 20, έξω από την εκκλησία. Έχουν πολλά να σας πουν... Mετά θα σας προμηθεύσουν φανάρια, πυρσούς και λάμπες πετρελαίου... Aυτό το κυνήγι θησαυρού –σχεδόν μια βδομάδα μετά την πρώτη Πανσέληνο του Aυγούστου– θα είναι βραδινό. Tα μέλη κάθε ομάδας θα πρέπει να βρίσκονται κοντά γιατί αλλιώς δεν θα βλέπουν... Πιο σωστά: τα μέλη κάθε ομάδας θα πρέπει να βρίσκονται κοντά γιατί ο κίνδυνος θα παραμονεύει. O KINΔYNOΣ!